บทที่ 316 ยานี้ไม่มีปัญหาแน่นะ

ชั้นสองของฝั่งตรงข้ามถนน

หน้าต่างริมถนนเปิดแง้มไว้ครึ่งหนึ่ง กาน้ำชาปี้หลัวชุนตั้งอยู่บนเตาดินเผาสีแดง ควันร้อนลอยกรุ่นขึ้นมาอย่างอ้อยอิ่ง

เยี่ยนเฉินนั่งอยู่ริมหน้าต่าง สายตาทอดมองตามรถม้าคันนั้นที่ค่อยๆ แล่นห่างออกไป จนกระทั่งเงารถเลี้ยวลับมุมชายคาสุดท้าย หายลับไปท่ามกลางแนวกำแพงสีเทาและกระเบื้องสีเขียว