บทที่ 337 ท่านสำเร็จราชการจะจดจำน้ำใจนี้ของเจ้า

ลู่อันเดินไปส่งชิวเฮ่อกับโจวเฮ้อเหนียนลงบันได ยืนมองส่งทั้งสองเดินลับสายตาไปตามทางเดินในวัง จึงค่อยละสายตากลับมา

เขากำลังจะหมุนตัวเดินกลับ หางตาก็เหลือบไปเห็นขบวนเกี้ยวสีเหลืองสว่างกำลังเคลื่อนเข้ามาอย่างช้าๆ จากสุดปลายถนนยาว

ขบวนเกี้ยวนั้นหยุดลงที่หน้าประตูตำหนัก