บทที่ 338 เปิ่นหวางเชื่อแค่มีเงินจ้างผีโม่แป้งได้เท่านั้น

ภายในเรือนฮวาเฉาอบอวลไปด้วยบรรยากาศมงคลอันชื่นมื่น

ซูหร่วนนั่งตัวตรงอยู่หน้าคันฉ่องทองเหลือง สตรีในกระจกยามแต่งแต้มด้วยชาดและผัดแป้งบางเบา ยิ่งขับเน้นความงดงามหยาดเยิ้มสะกดสายตายิ่งขึ้นไปอีก

คิ้วเรียวงามดั่งวาด ริมฝีปากแดงระเรื่อ หางตาแต้มผงชาดสีแดงจางๆ ขับให้ดวงตาทั้งคู่แลดูเป็นประกายกระจ่างใส