บทที่ 342 พวกเราคือคู่สร้างคู่สม! คู่แท้ขั้นสุด! กิ่งทองใบหยกชัดๆ!

เยี่ยนเฉินเดินมาถึงหน้าเรือนเอกก็ชะงักฝีเท้าเล็กน้อย ก้มหน้ายกแขนเสื้อขึ้นมาจรดปลายจมูกเพื่อสูดดม

สุราองุ่นรสหวานใสไม่ฉุนจัด เมื่อต้องลมราตรีก็จางหายไปจนเกือบหมด หลงเหลือเพียงกลิ่นผลไม้อ่อนบางเท่านั้น

เขาจึงเบาใจลงได้ แล้วก้าวข้ามธรณีประตูเรือนเข้าไป