บทที่ 343 ถึงตาข้าตอบแทนแล้ว ฮูหยิน

จุมพิตของเขาแปรเปลี่ยนจากการข่มกลั้นเป็นคลั่งไคล้ร้อยรัด ถ่ายทอดกลิ่นสุราองุ่นหอมหวานที่นางโปรดปรานเข้าสู่เรียวปากทีละน้อย

ซูหร่วนถูกจูบจนลมหายใจติดขัด ปลายเท้าที่เขย่งขึ้นพลันทรุดลง ร่างทั้งร่างเอนไปข้างหลัง เขาจึงสบโอกาสช้อนเอวอุ้มนางขึ้นแนบอก

ชายกระโปรงชุดวิวาห์สะบัดพริ้ว ท่ามกลางแสงหิ่งห้อยริบหรี่แลดูคล้ายระลอกคลื่นสีชาดที่ไหลริน