บทที่ 345 ข้าไม่มีเวลาว่างมาดูเจ้าอวดเบ่งหรอกนะ

เยี่ยนหุยต้องรอจนกระทั่งฟ้ามืด

ในโถงบุปผาเปลี่ยนกาน้ำชาไปกี่รอบแล้วก็สุดรู้ น้ำชาชงจากเข้มจนจืด แล้วก็เปลี่ยนจากจืดกลับมาเข้มอีกครา

“ท่านอ๋องมาแล้วขอรับ”