บทที่ 346 นายท่านใหญ่หายไปแล้ว

ซูหร่วนนั่งอยู่บนตั่งเตี้ยริมหน้าต่าง

ชายกระโปรงสีแดงดอกไห่ถังแผ่กว้าง ในมือประคองผลทับทิมผลกลมเกลี้ยงลูกหนึ่ง

ปลายนิ้วของนางกดลงตรงรอยปริของผลทับทิม แล้วออกแรงบิดเบาๆ ตามแนวรอยแยก เสียงดัง “เป๊าะ” กังวานใส เผยให้เห็นเมล็ดทับทิมสีสดฉ่ำเรียงรายแน่นขนัดอยู่ด้านใน