บทที่ 357 เย็บถุงหอมให้ข้าอีกสักอันได้หรือไม่

ยามเว่ยเฟิงพาราชครูเซี่ยเข้ามาในห้องหนังสือ เยี่ยนเฉินกำลังเอนพิงพนักเก้าอี้ ข้างมือมีถ้วยชาชงใหม่ ควันร้อนสายบางลอยกรุ่นขึ้นจากปากถ้วย

ราชครูเซี่ยดูแก่ชราลงไปมากเมื่อเทียบกับคราวก่อนที่พบกัน

ผมตรงขมับขาวโพลนไปกว่าครึ่ง แม้แต่หนวดเคราก็แซมขาวเป็นหย่อม ผิวหน้าคล้ำกร้านไร้ราศี ขอบตาดำคล้ำลึกเป็นวงกว้าง