บทที่ 379 ความจริงแล้ว ข้าไม่ใช่ซูหร่วนตัวจริง

มือของซูหร่วนที่กำผ้าเช็ดหน้าอยู่พลอยบีบแน่นเข้าหากันเล็กน้อย

เอาเข้าจริง นางจำความรู้สึกของตนเองในตอนนั้นแทบไม่ได้แล้ว ตอนนั้นเขาดุร้ายออกปานนั้น ดูเหมือนนางก็ไม่ได้ชอบเขามากมายขนาดนี้ด้วยซ้ำ

ความรู้สึกหลังผ่านพ้นความหวาดกลัว ความตื่นตระหนก หรือว่าการเอาอกเอาใจกันแน่นะ