ตอนที่ 395
บทที่ 395 สกุลเสิ่นตัวตรงไม่กลัวเงาคด
อยากกินตี๋น้อย · 7,097 ตัวอักษร
สุดปลายถนนสายยาว เมฆดำจับตัวหนาทึบมาตลอดทั้งวัน บัดนี้กดต่ำลงจนกลายเป็นสีเทาตะกั่ว ทอดตัวลงมาอย่างหนักอึ้งเหนือชายคาแอ่นโค้ง ราวกับจะมีฝนเทลงมาได้ทุกเมื่อ
ขบวนแห่ศพเคลื่อนออกจากจวนโหวหย่งอัน ธงผ้าขาวผืนยาวห้อยตก ถูกลมพัดจนเอนเอียงไปในทิศทางเดียวกัน
กระดาษเงินกระดาษทองปลิวว่อนไปทั่วสารทิศ
ปลดล็อกตอนนี้1
ซื้อครั้งเดียว อ่านซ้ำได้ตลอด · หรือซื้อทั้งเรื่องอ่านได้ทุกตอน
ซื้อทั้งเรื่อง 199 เหรียญตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น