บทที่ 394 ใครตามใจเจ้าจนเสียนิสัยขนาดนี้?

เรื่องนี้คงต้องเล่าย้อนไปตั้งแต่ต้น

นับตั้งแต่คราวก่อนที่เยี่ยนเฉินเห็นถุงหอมลายเป็ดแบบเดียวกันกับของตนแขวนอยู่ที่เอวของทั่วป๋าหวยอู๋ เขาก็หงุดหงิดงุ่นง่านมาจนถึงบัดนี้ ยิ่งโมโหก็ยิ่งอยากจะฆ่าคนให้รู้แล้วรู้รอด

ทว่าซูหร่วนกลับเป็นยัยตัวโง่งม คราวนั้นตอนสะลึมสะลือรับปากเขาว่าจะเย็บให้อีกใบ พอตื่นขึ้นมาก็ลืมเสียสนิท ไม่มีวี่แววว่าจะลงมือทำเลยสักนิด