บทที่ 408 วิญญูชนปกครองไพร่ฟ้า เร้นแสงแจ้งกระจ่าง

สายตาของเยี่ยนเฉินกวาดมองกล่องเหล่านั้น ทั้งขนาดเล็กใหญ่กองพะเนินเต็มโต๊ะ มีทั้งสีแดง สีเรียบ ลายเขียนทองแต้มสี… ละลานตาไปด้วยสีสันตรงหน้า

ราวกับดอกไม้ไฟที่เบ่งบานอย่างสว่างไสว คืนช่วงเวลาชีวิตในอดีตที่เขาเคยพลาดไปทั้งหมดกลับมาให้ในคราวเดียว

"ยืนเหม่ออะไรอยู่เจ้าคะ"