บทที่ 419 เสี่ยวเฉินจื่อทำได้ไม่เลว

เมื่อก่อนตอนอยู่จวนสกุลซู ซูหร่วนจำต้องไปปรนนิบัติคารวะเช้าเย็นต่อหน้าชิวหว่านโหรวทุกวัน พอเคยชินแล้วจึงไม่รู้สึกว่าการตื่นเช้ามันยากลำบากอะไร นานทีปีหนถึงจะขี้เซางอแงสักครั้ง

ทว่านับตั้งแต่แต่งเข้าจวนอ๋องเจา เบื้องบนไม่มีพ่อปู่แม่ย่าคอยตั้งกฎเกณฑ์เคี่ยวเข็ญ เยี่ยนเฉินเองก็เอาแต่ตามใจนางทุกอย่าง แต่ละวันอยากนอนท่าไหนก็นอน ไม่อยากตื่นก็ไม่ต้องตื่น

ผลคือการต้องตื่นเช้าที่นานๆ จะมีสักหนนี้ แทบจะพรากเอาชีวิตน้อยๆ ของนางไป ลำบากยากเข็ญราวกับต้องปีนขึ้นสวรรค์อย่างไรอย่างนั้น