บทที่ 434 หมาที่ไร้เจ้านายคอยคุม ก็เป็นแค่หมาบ้าตัวหนึ่ง

เว่ยเฟิงคุกเข่าลงกระแทกพื้นอย่างแรง แผ่นหลังค้อมต่ำจนโค้งงอด้วยความตึงเครียด

"ผู้น้อยไร้ความสามารถ ขอท่านอ๋องโปรดลงทัณฑ์"

เยี่ยนเฉินยืนอยู่หลังธรณีประตู มือข้างหนึ่งยังวางทาบอยู่บนกรอบประตู ข้อนิ้วค่อยๆ บีบเกร็งเข้าหากัน บดขอบเนื้อไม้จนสีร่อนเป็นรอยบุ๋ม