บทที่ 440 ขอเพียงคืนนางให้ข้า (ตอนพิเศษ)

เยี่ยนเฉินมองเขาแล้วพลันแย้มยิ้มบางๆ รอยยิ้มนั้นจางเหลือเกิน เพียงโค้งขึ้นที่มุมปากชั่วพริบตาเดียว มิได้ส่งไปถึงแววตา ซ้ำยังขับเน้นให้ดวงตาคู่นั้นดูเย็นเยียบและลึกล้ำยิ่งกว่าเดิม

“ยากจะฝืนชะตางั้นหรือ”

เขาก้าวไปข้างหน้าครึ่งก้าว เชิดคางขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงแฝงไอสังหารที่สะกดไม่อยู่