บทที่ 448 พวกเขาเป็นคน แต่เจ้าเป็นนาย

ในเรือนเอก เตาถ่านกำลังลุกโชนแผ่ความอบอุ่น

ซูหร่วนเอนกายพิงหมอนอิงใบใหญ่ แม้สีหน้าจะยังซีดขาวอยู่บ้าง แต่เรี่ยวแรงและสีหน้าแววตาดูดีขึ้นกว่าหลายวันก่อนมากแล้ว

บิดาของซูหร่วนถือถ้วยน้ำแกงโสมไว้ในมือ บรรจงตักขึ้นมาหนึ่งช้อนแล้วเป่าเบาๆ ก่อนจะยื่นไปจ่อที่ริมฝีปากของนาง