บทที่ 449 หวังให้เจ้าสยายปีก แปลงกายเป็นมัจฉาแห่งเป่ยหมิง

หลังมื้อเที่ยง แดดกำลังดีทีเดียว

แสงตะวันโผล่พ้นม่านเมฆออกมาเต็มดวง สาดส่องหิมะที่ทับถมมาค่อนฤดูหนาวจนขาวโพลนสะท้อนประกาย ลมพัดพาไออุ่นจางๆ มาด้วย ระคนกลิ่นอายของฤดูใบไม้ผลิอยู่รางๆ

บนทางสายเล็กข้างถนนหลวงชานเมืองหลวง จินกังกับหลินเยี่ยกำลังบังคับรถม้าแล่นไปข้างหน้าอย่างเอื่อยเฉื่อย ด้านหลังยังมีขบวนเงาองครักษ์คอยคุมเชิง เว้นระยะห่างราวร้อยก้าวตามหลังม้าศึกตัวงามตัวหนึ่ง