บทที่ 455 ผู้สำเร็จราชการก็ไม่อาจปิดแผ่นฟ้าด้วยฝ่ามือเดียว

เว่ยเฟิงชะงักไปเล็กน้อย เอียงหูตั้งใจฟังอีกครา ถึงได้ยินเสียงฝีเท้าถี่รัวแผ่วเบาดังแว่วมาจากใต้ระเบียง กำลังมุ่งตรงมาทางห้องหนังสืออย่างรวดเร็ว

"ผู้น้อยขอตัวขอรับ"

เขารีบหมุนตัวก้าวออกจากห้องทันที