บทที่ 458 ท่านตาลองชิมลูกอมมงคลดูสิ

ลมหายใจของฉินเฟิงพลันกระชั้นถี่ โซ่ตรวนบนร่างกระทบกันดังกริ่งเกรียว เขาพยายามโถมตัวไปข้างหน้าสุดแรง ทว่าก็ถูกโซ่เหล็กกระชากกลับมาที่เดิมอย่างไม่ปรานี

บาดแผลตรงหัวไหล่ปริแยก เลือดสดๆ ไหลรินตามท่อนแขนมารวมเป็นหยด แล้วร่วงลงจากปลายนิ้วหยดแล้วหยดเล่า

"เจ้าจะทำอย่างไรถึงจะยอมปล่อยข้าไป?!"