บทที่ 460 พี่มู่หยาง ยังชอบคุกเข่าอยู่อีกหรือ?

ทั่วป๋าหวยอู๋หลับตาลงแล้วสูดหายใจเข้าลึก

กลิ่นคาวหวานเข้มข้นในอากาศปะปนกับกลิ่นไม้กฤษณา เมื่อถูกไอความร้อนจากเปลวเทียนอบอวล ก็กลายเป็นความเหม็นคาวที่แล่นผ่านลำคอและลิ้น หมุนวนอยู่ในทรวงอกรอบหนึ่งก่อนจะค่อยๆ ผ่อนลมหายใจออกมา

"กลิ่นเลือด…"