บทที่ 474 เลือดของเสิ่นเจาเย่ ช่างโสมมเหลือเกินจริงๆ

ภายในรถม้ามีแสงสลัว แสงแดดลอดผ่านรอยแยกของม่านรถเข้ามาเป็นเส้นสาย ส่องวูบวาบลงบนร่างของคนทั้งสอง

ซูหร่วนถูกเขากักตัวไว้ตรงมุมรถ แผ่นหลังแนบชิดติดผนังจนไร้ทางถอย นางจึงยกมือขึ้น รวบนิ้วทั้งห้าแล้วออกแรงหยิกเข้าที่หน้าอกของเขาอย่างจัง

“อย่างนั้นหรือเจ้าคะ”