บทที่ 484 ชอบ ชอบ ชอบที่สุดเลย!

เรือนริมน้ำส่องแสงตะเกียงสีเหลืองนวลตา สะท้อนลงบนผิวน้ำที่จับตัวเป็นน้ำแข็งใต้สะพาน ราวกับมีดวงจันทร์ดวงน้อยนอนสงบนิ่งอยู่ตรงนั้น

ซูหร่วนกำลังจะผลักประตู

เบื้องหน้าพลันมืดลง ฝ่ามืออุ่นของใครคนหนึ่งทาบลงมาจากด้านหลัง ปิดตาของนางไว้อย่างแผ่วเบา