บทที่ 507 เจ้าคิดว่าข้าควรเชื่อหรือไม่?

เยี่ยนเฉินเหลือบสายตามองไปยังแท่นพิธีแวบหนึ่ง

เยี่ยนอวิ๋นจี้นอนเอียงกะเท่เร่อยู่ในอ้อมแขนของลู่อัน ฟองน้ำลายผสมรอยเลือดเปรอะเปื้อนเต็มสาบเสื้อ ตาดำเหลือกขึ้นจนเห็นแต่ตาขาวขุ่นมัว ร่างกายยังคงกระตุกเป็นจังหวะ

เห็นทีคงไม่รอดแล้ว