บทที่ 121 ฉันและมาตุภูมิของฉัน

เช้าตรู่ ฉินหยวนชิงพาพ่อแม่รีบไปขึ้นเครื่องบินเที่ยวแรก ถึงขนาดยอมจอดรถทิ้งไว้ที่สนามบิน แล้วค่อยให้พี่ชายคนโตมาขับกลับไป

"สมาชิกสภาฯ ฉิน สายการบินเกาะลู่ยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้ให้บริการค่ะ" แอร์โฮสเตสเดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้มหวาน "ไม่ทราบว่ารับเครื่องดื่มอะไรดีคะ"

"ขอน้ำชาเขียวแก้วหนึ่งครับ ขอบคุณครับ" ฉินหยวนชิงเอ่ย พ่อกับแม่นั่งอยู่ข้างๆ สองตาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น กวาดมองไปรอบๆ