บทที่ 181 ศาสตราจารย์รับเชิญ

ฉินหยวนชิงยังคงประเมินอิทธิพลของตนเองในหมู่นักศึกษารุ่นเยาว์ต่ำเกินไป สำหรับนักศึกษารุ่นเดียวกับเขา ตอนนี้ตามปกติก็อยู่ปีสามกันแล้ว นักศึกษารุ่นนี้ต่างตกอยู่ใต้ร่มเงาของคะแนนสอบเกาเข่าเต็มร้อยของฉินหยวนชิง ทั้งรู้สึกจนปัญญาแต่ก็อดภาคภูมิใจไม่ได้ ยิ่งไปกว่านั้น ฉินหยวนชิงยังมีผลงานโดดเด่นที่สุดในรุ่น จนกลายเป็นบุคคลตัวแทนและเป็นเสมือนธงนำของรุ่นไปแล้ว!

ส่วนรุ่นน้องที่เด็กกว่าเขาหนึ่งถึงสองปี ด้านหนึ่งก็มักถูกครูยกมาพูดเปรียบเทียบตอกย้ำ ถูกพ่อแม่ยกมาสั่งสอนว่าเป็น "ลูกบ้านอื่น" ที่แสนเพียบพร้อม แต่ประเด็นสำคัญคือข้อสอบคณิตศาสตร์ชุดทั่วประเทศที่ฉินหยวนชิงเป็นผู้ออก เล่นงานพวกเขาจนแทบกระอักเลือด ถึงขั้นร้องไห้สลบคาห้องน้ำก็ยังมี ในตอนนั้นการรวมตัวกันทางอินเทอร์เน็ตเพื่อประณามฉินหยวนชิงมีให้เห็นเกลื่อนกลาด แต่ต่อให้ประณามไปก็ไร้ประโยชน์ ในเมื่อเป็นนักเรียน สิ่งที่ใช้วัดกันก็คือผลการเรียน ในเมื่อคะแนนสู้เขาไม่ได้ แล้วจะทำอะไรได้ล่ะ

ส่วนพวกที่เพิ่งเข้ามหาวิทยาลัยในปีนี้ ยิ่งพอนึกถึงตอนสอบเกาเข่าเสร็จหมาดๆ ก็แทบจะตั้งป้ายบูชาขอพรให้อายุยืนแก่ฉินหยวนชิงไว้ที่บ้าน ขอบคุณหนังสือ 《คัมภีร์ตระกูลฉิน》 ของฉินหยวนชิง ขอบคุณที่ฉินหยวนชิงไม่ได้ไปออกข้อสอบ ต้องรู้ด้วยว่าช่วงหนึ่งถึงสองเดือนก่อนสอบเกาเข่า พวกเขาคอยสืบข่าวอยู่ตลอดว่าฉินหยวนชิงปรากฏตัวที่ไหนหรือไม่ หากวันไหนไม่มีข่าวคราวของฉินหยวนชิงขึ้นมา ทุกคนต่างก็อกสั่นขวัญแขวนไปตามๆ กัน