บทที่ 182 สิ่งมีชีวิตสองมิติ

คำศัพท์เฉพาะทางไหลพรั่งพรูออกมาจากปากของฉินหยวนชิงไม่หยุด ทำเอาอธิการบดีหวายฟังจนอึ้งกิมกี่ไปทีละคำ

ฉินหยวนชิงพูดรวดเดียวสิบกว่านาที จนอธิการบดีหวายเริ่มปวดหัวตึ้บ สมองมึนเบลอไปหมด ในหัวผุดขึ้นมาแต่เครื่องหมายคำถามสามข้อใหญ่—‘ฉันเป็นใคร? ฉันมาจากไหน? แล้วฉันกำลังจะไปไหน?’

สุดท้ายก็เหมือนโดนผีผลัก เผลอตอบตกลงไปเสียอย่างนั้น