บทที่ 344 ปีใหม่ที่เริ่มต้นอีกครั้ง

ปีนี้แถบหมิ่นหนาน อุณหภูมิสูงกว่าปีก่อนๆ หนึ่งถึงสององศา

ช่วงเทศกาลตรุษจีน อุณหภูมิตอนกลางวันไม่มีวันไหนต่ำกว่ายี่สิบสี่องศาเลย ฉินหยวนชิงเริ่มเข้าใจอะไรบางอย่างแล้ว ดูท่าแนวโน้มสภาพภูมิอากาศระลอกใหญ่ก็ยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง หมิ่นหนานเข้าสู่ปีที่แห้งแล้งอย่างยิ่งในประวัติศาสตร์เสียแล้ว เขาจำได้ว่าเริ่มจากปีนี้นี่แหละ ปริมาณน้ำฝนทั่วทั้งมณฑลหมิ่นจะลดฮวบลงกว่าปีก่อนๆ มาก แม้จะยังได้อานิสงส์จากอ่างเก็บน้ำที่กระจายอยู่ทั่วทั้งมณฑลช่วยพยุงไว้ ทำให้ช่วงปีแรกๆ ยังพอประคองตัวได้ ทว่าพอถึงปี 2020 อ่างเก็บน้ำขนาดเล็กก็แห้งขอดจนหมดสิ้น ชาวบ้านถึงกับลงไปปลูกผักในก้นอ่างเก็บน้ำกันตรงๆ มิหนำซ้ำแม้แต่อ่างเก็บน้ำขนาดกลางและขนาดใหญ่ต่างก็เข้าสู่ภาวะวิกฤต ภารกิจเร่งด่วนอันดับหนึ่งของรัฐบาลท้องถิ่นไม่ใช่การพัฒนาเศรษฐกิจอีกต่อไป แต่เป็นการสู้ภัยแล้งบรรเทาความเดือดร้อน!

แทบทุกการประชุมของรัฐบาลท้องถิ่น วาระสำคัญที่สุดคือการต้านภัยแล้งและบรรเทาภัยพิบัติ จะทำอย่างไรเพื่อรับประกันน้ำอุปโภคบริโภคของประชาชนให้ได้ และในปีนี้นี่เองที่มีการทำฝนหลวงแทบจะวันเว้นวัน ทุกครั้งที่มีพายุไต้ฝุ่นก่อตัว สิ่งที่ผู้คนเฝ้ารอคอยมากที่สุดก็คืออยากให้ไต้ฝุ่นพัดขึ้นฝั่งที่หมิ่นหนาน จะได้หอบเอาหยาดฝนปริมาณมหาศาลมาช่วยคลี่คลายภัยแล้ง