บทที่ 63 เรียนจบก่อนกำหนดงั้นเหรอ!?

“อะไรนะ!?”

“อาจารย์ว่าอะไรนะครับ!?”

“เรียนจบปริญญาตรี!?”

“ไม่ครับ ไม่ ไม่ ไม่ ท่านคณบดี ผมยังไม่ได้คิดจะเรียนจบเร็วขนาดนี้นะครับ!” ฉินหยวนชิงส่ายหน้าเป็นพัลวัน รีบปฏิเสธเสียงแข็งด้วยสีหน้าจริงจัง

ล้อเล่นน่า เทอมแรกยังเรียนไม่ทันจบเลย จะให้จบการศึกษาอะไรกัน!

พี่ยังไม่ได้เสพสุขกับชีวิตมหาวิทยาลัยอันแสนสวยงามให้เต็มที่เลย จะรีบจบไปได้ยังไง ให้ตายยังไงก็ไม่ยอมจบ จะหน้าหนาเกาะอยู่ต่อไปนี่แหละ!

วันๆ เดินเก๊กหล่อในมหาลัย กลับหอก็แซะรูมเมตทั้งสามคน คอยแกล้งเจ้าเสี่ยวพั่งให้หงอยเล่น โคตรจะบันเทิงใจ เรื่องอะไรจะหาเรื่องใส่ตัวรีบจบออกไปด้วยเล่า

“นักศึกษาฉินหยวนชิง ระดับคณิตศาสตร์ของเธอน่ะแซงหน้าศาสตราจารย์ส่วนใหญ่ในคณะไปแล้ว ถ้าเธอไม่ยอมจบแล้วยังไปนั่งฟังอยู่ข้างล่าง อาจารย์คนไหนจะมีกะจิตกะใจสอนล่ะ” คณบดีหลี่เอ่ยเกลี้ยกล่อมด้วยน้ำเสียงเปี่ยมความหวังดี “คราวก่อนอาจารย์วิชาแคลคูลัสขั้นสูงของพวกเธอก็กลายเป็นตัวตลกไปแล้ว มาร้องห่มร้องไห้ปรับทุกข์กับฉันตั้งหลายรอบ บอกว่าอยากจะลาออกให้รู้แล้วรู้รอด”

“จริงด้วย นักศึกษาฉินหยวนชิง ระดับคณิตศาสตร์ของเธอมันไปอยู่ระดับท็อปแล้ว แม้แต่ฉันเองก็ไม่มีอะไรจะสอนเธอได้หรอก” อาจารย์หลินช่วยเกลี้ยกล่อมอีกแรง

จะบ้าเหรอ คนพิสูจน์ข้อคาดการณ์ของโจวว่าด้วยจำนวนเฉพาะแมร์แซนกับข้อคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝดมานั่งจ้องตาแป๋วอยู่ใต้โพเดียม ลองให้อาจารย์คนไหนมาสอนดูสิ มีหวังขาสั่นพั่บๆ ยืนแทบไม่อยู่

“แต่ว่า… ผมไม่ได้อยู่ภาควิชาคณิตศาสตร์นี่ครับ ผมเป็นนักศึกษาภาควิชาฟิสิกส์นะ!” ฉินหยวนชิงยังคงยืนกรานว่าตัวเองเป็นเด็กฟิสิกส์

หากเทียบกับภาควิชาคณิตศาสตร์แล้ว ภาควิชาฟิสิกส์มีขนาดใหญ่กว่ามากและมีชื่อเสียงโด่งดังกว่า ปัจจุบันภาควิชาฟิสิกส์มีห้องปฏิบัติการหลักระดับชาติ 1 แห่ง ศูนย์วิจัยสหวิทยาการ 6 แห่ง และสถาบันวิจัยอีก 3 แห่ง ได้รับงบประมาณวิจัยเกือบสองร้อยล้านต่อปี อาจารย์ภาควิชาฟิสิกส์ต่างศึกษาวิจัยในหลากหลายสาขา ไม่ว่าจะเป็นฟิสิกส์สสารควบแน่น ฟิสิกส์อะตอม โมเลกุล และทัศนศาสตร์ ฟิสิกส์พลังงานสูง ฟิสิกส์นิวเคลียร์ ฟิสิกส์ดาราศาสตร์ ชีวฟิสิกส์ รวมถึงสารสนเทศควอนตัม ในแต่ละปีมีการตีพิมพ์เปเปอร์ลงในวารสารวิชาการชั้นนำหลายร้อยฉบับ

แน่นอนว่า นี่ไม่ได้แปลว่าภาควิชาฟิสิกส์จะเจ๋งเป้งอะไรขนาดนั้น แม้จะดูเหมือนมีเปเปอร์ตีพิมพ์ออกมามากมาย ทว่าในสายตาของฉินหยวนชิงแล้ว เปเปอร์ที่มีคุณค่าจริงๆ มีอยู่แค่ราวสิบกว่าฉบับเท่านั้นแหละ

พอพูดถึงเรื่องนี้ อาจารย์หลินก็ปวดใจเหลือเกิน อัจฉริยะทางคณิตศาสตร์ระดับหาตัวจับยากขนาดนี้ ไฉนถึงเตลิดไปอยู่ภาควิชาฟิสิกส์ได้ มั่วซั่วสิ้นดี ทุกครั้งที่เขาเดินสวนกับอาจารย์ถังแห่งภาควิชาฟิสิกส์ เป็นต้องเห็นอีกฝ่ายทำหน้าตาระรื่นจนน่าหมั่นไส้ทุกที

“ยังจะอ้างเป็นนักศึกษาฟิสิกส์อีก นักศึกษาฉินหยวนชิง ฉันเห็นเธอฟุบหลับคาโต๊ะตอนเรียนอยู่ตั้งหลายหนนะ” คณบดีหลี่เอ่ยลอยๆ ขึ้นมาประโยคหนึ่ง

ฉินหยวนชิงหน้าแดงวาบ

โดนตบหน้ากลับมาเร็วจริงโว้ย!

“เอ่อ… เรื่องนั้น… ก็แหม ช่วงนี้ผมทำงานวิจัยจนเหนื่อยล้านี่ครับ ท่านคณบดีเองก็เชี่ยวชาญด้านคณิตศาสตร์ ย่อมเข้าใจดีว่าคณิตศาสตร์มันสูบพลังสมองขนาดไหน” ฉินหยวนชิงแถไปน้ำขุ่นๆ อย่างร้อนตัว

ที่เขาฟุบหลับคาโต๊ะ มันเป็นเพราะเนื้อหาฟิสิกส์ที่สอนตอนนี้มันตื้นเขินมาก เป็นเพียงช่วงปรับพื้นฐานเชื่อมโยงระหว่างฟิสิกส์มัธยมปลายไปสู่ฟิสิกส์ระดับมหาวิทยาลัย ซึ่งของพรรค์นั้นเขาเข้าใจทะลุปรุโปร่งตั้งนานแล้ว ทุกครั้งที่อาจารย์ฟิสิกส์ยืนบรรยาย ฉินหยวนชิงแทบอยากจะพุ่งตัวไปแย่งไมค์บนโพเดียมมาสอนเองเสียให้รู้แล้วรู้รอด

ว่ากันตามตรงมันช่างไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย ภาระงานสอนระดับปริญญาตรี มีศาสตราจารย์ลงมาจับคอร์สสอนเองน้อยมาก ส่วนใหญ่โยนให้นักศึกษาปริญญาเอกมาเป็นคนสอนแทน เดือนๆ หนึ่งถ้าได้เจอระดับศาสตราจารย์มาสอนสักครั้งก็นับว่าโชคดีเป็นบ้าแล้ว

“เอาเถอะ ในเมื่อเธอไม่อยาก เราก็จะไม่บังคับ เดี๋ยวจะหาว่าคนแก่อย่างพวกเราใช้อำนาจเผด็จการแบบพ่อปกครองลูก” คณบดีหลี่ตัดบท

และในตอนนั้นเอง อาหารที่สั่งไว้ก็เริ่มทยอยนำมาเสิร์ฟ

ร้านอาหารเล็กๆ แห่งนี้ แม้การตกแต่งจะดูแสนธรรมดา พื้นที่ก็คับแคบ มีเพียงเจ็ดแปดโต๊ะเท่านั้น ทว่าที่นี่ไม่เปิดรับลูกค้าทั่วไป รับเฉพาะลูกค้าคนคุ้นเคย ได้ยินมาว่าเจ้าของร้านเคยฝึกฝีมือกับพ่อครัวระดับชาติมานานถึงห้าปี เสน่ห์ปลายจวักจึงจัดว่าอยู่แถวหน้า

ฉินหยวนชิงเพิ่งเคยมาที่นี่เป็นครั้งแรก ถือว่าได้อานิสงส์จากคณบดีและอาจารย์แท้ๆ ดูอย่างชานี่สิ ใช้ใบชาหลงจิ่งเกรดพรีเมียม ขนาดคนที่ไม่ประสีประสาเรื่องชาอย่างฉินหยวนชิงยังรู้ได้ทันทีว่าเป็นของดี ดื่มแล้วกลิ่นหอมตลบอบอวลฟุ้งกระจายในปาก ละมุนชื่นใจเหลือเกิน

พอจานอาหารยกมาวาง กลิ่นหอมฉุยก็ปลุกน้ำย่อยให้ทำงานจนท้องร้อง แต่ละจานล้วนหน้าตา รสชาติ และกลิ่นหอมสมบูรณ์แบบ จัดแต่งมาอย่างประณีตบรรจง แค่กวาดสายตามองก็ชวนให้น้ำลายสอ

ฉินหยวนชิงแอบคิดในใจว่า เดี๋ยวต้องขอนามบัตรจากเจ้าของร้านไว้สักใบ คราวหน้าถ้าคุณพี่สาวคนสวยกลับมาปักกิ่ง จะพาเธอมาชิมร้านนี้ให้ได้

“มา พวกเราใช้ชาแทนเหล้า ดื่มฉลองให้กับนักศึกษาฉินหยวนชิง ขอบคุณสำหรับคุณูปการที่เขาสร้างไว้ให้กับภาควิชาคณิตศาสตร์ของสุ่ยมู่เรา!” คณบดีหลี่เอ่ยยิ้มๆ

“คำพูดของท่านคณบดีทำให้ผมรู้สึกเกรงใจจนทำตัวไม่ถูกเลยครับ นี่เป็นสิ่งที่ผมควรทำอยู่แล้ว ในเมื่อผมก็เป็นสมาชิกคนหนึ่งของสุ่ยมู่!” ฉินหยวนชิงตอบรับอย่างนอบน้อมถ่อมตน

ล้อเล่นน่า คนตรงหน้าเป็นถึงสมาชิกสภาวิทยาศาสตร์ เป็นผู้ทรงอิทธิพลระดับเสาหลัก แม้ฉินหยวนชิงจะไม่เคยลงเรียนวิชาของเขา แต่ฝีมือย่อมต้องสูงส่งจนน่าตกตะลึง ไม่อย่างนั้นคงไม่ได้ตำแหน่งสมาชิกสภาวิทยาศาสตร์มาครองหรอก

ตำแหน่งสมาชิกสภาวิทยาศาสตร์หัวเซี่ย ถือเป็นจุดสูงสุดของวงการวิชาการในประเทศ การคัดเลือกเข้มงวดกวดขันยิ่งนัก ต่อให้มีเรื่องระบบอาวุโสอยู่บ้าง แต่ผู้ที่จะถูกเสนอชื่อเข้าชิง อย่างน้อยที่สุดก็ต้องเป็นผู้นำการวิจัยในสายงานนั้นๆ ผลงานทางวิชาการต้องอยู่ในระดับที่หาใครเทียบได้ยาก ไม่อย่างนั้นสมาชิกท่านอื่นคงไม่ยอมยกมือโหวตให้อย่างแน่นอน

คนประเภทเดียวกันย่อมดึงดูดเข้าหากัน!

ส่วนในภายหลังที่มีกระแสวิพากษ์วิจารณ์ในสังคมอย่างรุนแรงเรื่อง ‘สมาชิกสภาฯ สายยาสูบ’ หรือ ‘สมาชิกสภาฯ สายสุรา’ นั่นแปลว่าความรู้ความสามารถในสายงานวิจัยของพวกเขาไม่ถึงขั้นงั้นเหรอ?

ไม่ใช่เลย เพียงแต่ประชาชนทั่วไปทำใจยอมรับไม่ได้ บุหรี่กับเหล้าเป็นของใกล้ตัว พบเห็นได้ดาดดื่นในชีวิตประจำวัน ผู้คนเลยรู้สึกว่า ของพรรค์นี้มันมีอะไรให้น่าค้นคว้าวิจัยกัน ไม่ใช่เทคโนโลยีล้ำยุคอะไรเสียหน่อย

“ฮ่าๆ ช่วงนี้เวลาไปเยี่ยนต้าทีไร สะใจเป็นบ้าเลย” อาจารย์หลินหัวเราะร่า “คราวก่อนเห็นศาสตราจารย์เยี่ยนต้าคนหนึ่งกำลังยืนโม้กับลูกศิษย์อย่างภาคภูมิใจว่า ภาควิชาคณิตศาสตร์ของเยี่ยนต้าคืออันดับหนึ่งของหัวเซี่ย ฉันเลยชี้หน้าตอกสวนไปทันควัน ‘แล้วเยี่ยนต้ามีปัญญาหานักศึกษามาพิสูจน์ข้อคาดการณ์ของโจวได้ไหมล่ะ’ เล่นเอาศาสตราจารย์คนนั้นอ้าปากค้าง ยืนเอ๋อไปเลย”

อาจารย์ท่านอื่นๆ ได้ยินเข้าก็พากันหัวเราะลั่น ไม่มีใครรู้สึกว่ามันไม่เหมาะสมสักนิด

ก็ใครใช้ให้พวกเยี่ยนต้าทำตัวหยิ่งผยองพองขน วางก้ามใส่คนอื่น ทำหน้าราวกับสุ่ยมู่ไปติดหนี้พวกมันไว้หลายล้าน แถมยังยกหางตัวเองว่าเยี่ยนต้าเป็นแหล่งบ่มเพาะปรมาจารย์ ส่วนสุ่ยมู่ผลิตได้แค่กรรมกรแบกอิฐ สุ่ยมู่อยากจะตอกกลับมานานแล้ว

ทีนี้ล่ะเป็นไงล่ะ ฉินหยวนชิงพิสูจน์ข้อคาดการณ์ของโจวได้สำเร็จ กู้หน้าให้สุ่ยมู่อย่างสมศักดิ์ศรี ช่วยให้สุ่ยมู่เอาไปฟาดหน้าเยี่ยนต้าได้เต็มเหนี่ยว

เก่งนักไม่ใช่เหรอ!

พวกแกมีปัญญาสร้างนักศึกษาที่พิสูจน์ข้อคาดการณ์ของโจวได้ไหมล่ะ มีปัญญาจัดงานบรรยายวิชาการระดับโลกที่สั่นสะเทือนวงการคณิตศาสตร์ได้หรือเปล่า

“ฮ่าๆ คราวนี้ถ้านักศึกษาฉินหยวนชิงพิสูจน์ข้อคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝดสำเร็จอีก ผลกระทบจะยิ่งมหาศาลกว่าเดิม คอยดูเถอะว่าเยี่ยนต้ายังจะมีหน้ามาเคลมตัวเองว่าเป็นภาควิชาคณิตศาสตร์อันดับหนึ่งของหัวเซี่ยอยู่อีกไหม” ศาสตราจารย์ท่านหนึ่งหัวเราะอย่างสะใจ

คนอื่นๆ พลอยหัวเราะร่าเริงตามไปด้วย

ฉินหยวนชิงเริ่มรู้สึกกระดากอายขึ้นมานิดๆ

บาปกรรมจริงๆ นี่เขากลายเป็นหนามยอกอกของเยี่ยนต้าไปแล้วสินะ ไม่รู้ว่ามีชาวเยี่ยนต้ากี่ร้อยกี่พันคนแอบสาปแช่งเขาอยู่ในใจ

ยังดีที่เขามีระบบคุ้มครอง แคล้วคลาดจากสิ่งชั่วร้ายทั้งปวง ไม่อย่างนั้นคงโดนพลังแห่งคำสาปแช่งรุมทึ้งจนตายไปแล้ว

ทันใดนั้น ฉินหยวนชิงก็นึกถึงเรื่องน่าขนลุกขึ้นมาได้ เมื่อสองสามวันก่อน มีเพื่อนเก่าที่เรียนอยู่เยี่ยนต้ามาชวนเขาไปเที่ยวเล่นที่มหาวิทยาลัยเยี่ยนต้า คงไม่ใช่ว่ากะจะ…

พอจินตนาการภาพตัวเองโดนรุมสหบาทาอยู่ที่เยี่ยนต้า ฉินหยวนชิงก็ขนลุกซู่ หนาวสะท้านไปทั้งตัว เยี่ยนต้านี่ให้ตายก็ห้ามเหยียบเข้าไปเด็ดขาด

“เปเปอร์ฉบับภาษาจีนของเธอนี้ สามารถตีพิมพ์ใน ‘จดหมายเหตุด้านคณิตศาสตร์’ ของในประเทศได้นะ ถ้ารวมกับเปเปอร์คราวก่อน ก็พอดีจัดพิมพ์รวมเล่มเป็นวารสารเฉพาะกิจได้เล่มหนึ่งเลย!” คณบดีหลี่เอ่ยด้วยรอยยิ้ม

ฉินหยวนชิงเกาหัวแกรกๆ ถามด้วยความสงสัย “ท่านคณบดีครับ ถ้าผมจำไม่ผิด มหาวิทยาลัยเราไม่มีวารสารคณิตศาสตร์เป็นของตัวเองไม่ใช่เหรอครับ?”

ในประเทศก็มีวารสารคณิตศาสตร์อยู่บ้าง เช่น ‘จดหมายเหตุด้านคณิตศาสตร์’ ของสถาบันคณิตศาสตร์แห่งสภาวิทยาศาสตร์หัวเซี่ย ‘วารสารวิทยาศาสตร์’ ของสำนักพิมพ์วิทยาศาสตร์ เป็นต้น แม้กระทั่งวารสารคณิตศาสตร์ของเยี่ยนต้า มหาวิทยาลัยฟู่ตั้น หรือมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ก็ล้วนติดท็อปสิบ

มีเพียงมหาวิทยาลัยสุ่ยมู่ที่มักจะเคลมว่าตัวเองเป็นมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของประเทศ กลับไม่มีวารสารเฉพาะทางด้านคณิตศาสตร์เป็นของตนเองเลย

พอฉินหยวนชิงทักขึ้นมา สีหน้าของทุกคนบนโต๊ะก็เปลี่ยนเป็นกระอักกระอ่วนทันที

เด็กคนนี้นี่ พูดจาขวานผ่าซากชะมัด!

จำเป็นต้องหักหน้ากันตรงๆ แบบนี้ด้วยเรอะ

คณบดีหลี่ปรับสีหน้าได้อย่างรวดเร็ว สมกับเป็นม้าเฒ่าเจนศึก ยิ่งแก่ก็ยิ่งเขี้ยว คณบดีหลี่ยิ้มตอบ “แค่ยื่นขอจัดตั้งวารสารขึ้นมาใหม่ มันจะยากเย็นอะไรกัน ไม่กี่วันก็เสร็จแล้ว!”

“แต่ตกลงกันไว้ก่อนนะ ต่อไปนี้เปเปอร์ฉบับภาษาจีนของเธอ จะต้องส่งให้วารสารคณิตศาสตร์ของมหาวิทยาลัยเราตีพิมพ์เท่านั้น” คณบดีหลี่รีบดักคอ

สำหรับคนอื่น การขอใบอนุญาตตีพิมพ์วารสารอาจจะเป็นเรื่องยากเข็ญ ทว่าสำหรับมหาวิทยาลัยสุ่ยมู่แล้ว มันง่ายดายยิ่งกว่าปอกกล้วยเข้าปาก ในบรรดากระทรวงต่างๆ มีหน่วยงานไหนบ้างที่ไม่มีศิษย์เก่าสุ่ยมู่ ล้อกันเล่นหรือไง อิทธิพลของมหาวิทยาลัยสุ่ยมู่แผ่ขยายครอบคลุมไปทั่วทั้งประเทศแล้ว

แม้กระทั่งผู้นำประเทศคนปัจจุบัน ก็ยังจบการศึกษาจากภาควิชาวิศวกรรมชลประทานของมหาวิทยาลัยสุ่ยมู่ไม่ใช่เหรอ

ยังไม่มีไอ้บ้าหน้าไหนตาบอดกล้ามาหาเรื่องขัดขาสุ่ยมู่หรอก

“ได้ครับ เรื่องแค่นี้สบายมาก!” ฉินหยวนชิงยิ้มรับปาก

น้ำดีไม่ยอมให้ไหลไปรดนาคนอื่น!

ฉินหยวนชิงที่เติบโตมาจากบ้านนอกคอกนาย่อมเข้าใจสัจธรรมข้อนี้เป็นอย่างดี!

เมื่อได้ยินคำตอบของฉินหยวนชิง คณบดีหลี่ก็ยิ้มออกมา ยิ้มด้วยความสุขใจอย่างยิ่ง ในเมื่อมีเปเปอร์ของฉินหยวนชิงมาเป็นหัวหอก วารสารคณิตศาสตร์ของสุ่ยมู่ก็ไม่มีทางขาดแคลนผลงานระดับคุณภาพ อีกไม่นานคงทะยานขึ้นสู่วารสารคณิตศาสตร์ระดับแถวหน้าของประเทศได้ไม่ยาก หรือหากฉินหยวนชิงปล่อยผลงานออกมารัวๆ สามสี่เดือนคลอดเปเปอร์คุณภาพคับแก้วระดับนี้ออกมาสักฉบับ เผลอๆ ไม่ถึงปี วารสารนี้อาจจะทะยานขึ้นไปครองอันดับหนึ่งเลยด้วยซ้ำ

ส่วนเรื่องแหล่งที่มาของเปเปอร์ คณบดีหลี่ไม่เคยกังวลเลยสักนิด ขอเพียงวารสารได้ลงเปเปอร์ฉบับภาษาจีนของฉินหยวนชิงสองเรื่องนี้ รับรองว่าจะต้องดังเป็นพลุแตกอย่างแน่นอน ท้ายที่สุดแล้ว วงการในประเทศยังคงคุ้นชินกับการอ่านเวอร์ชันภาษาจีนมากกว่า การอ่านฉบับภาษาอังกฤษมันเปลืองพลังสมองเกินไป แถมคำแปลของคนอื่นบางครั้งก็แปลกักๆ หรือคลาดเคลื่อน ทว่าฉบับภาษาจีนที่ฉินหยวนชิงเป็นคนเขียนขึ้นมาเอง ย่อมหมดปัญหาเรื่องกำแพงภาษาไปโดยสิ้นเชิง