บทที่ 87 เอฟเอดับเบิลยู

เดิมทีฉินหยวนชิงคิดว่า ตนเองคงต้องขลุกอยู่ในห้องสมุดของมหาวิทยาลัยสุ่ยมู่ตลอดครึ่งเดือนตั้งแต่วันที่สิบจนถึงยี่สิบห้าเดือนหนึ่ง

ทว่าในวันที่สิบเอ็ดเดือนหนึ่ง กำหนดการของเขากลับถูกโทรศัพท์สายหนึ่งทำให้เปลี่ยนไป เมื่อผู้นำเบอร์หนึ่งของกระทรวงอุตสาหกรรมโทรมาหาฉินหยวนชิงด้วยตนเอง เพื่อเชิญเขาเข้าร่วมคณะผู้เชี่ยวชาญด้านเครื่องยนต์ และเดินทางไปยังเอฟเอดับเบิลยูเพื่อตรวจสอบยืนยันเครื่องยนต์

“ในที่สุดก็ผลิตเครื่องต้นแบบออกมาได้แล้วสินะ!” ฉินหยวนชิงได้ยินข่าวนี้ก็ผ่อนลมหายใจยาวออกมา ไม่นึกเลยว่านับตั้งแต่เขาส่งมอบเทคโนโลยีเครื่องยนต์ทั้งสามรุ่นไป ผ่านไปหนึ่งเดือนเต็ม เครื่องยนต์ต้นแบบถึงเพิ่งจะผลิตเสร็จ

บางครั้งฉินหยวนชิงก็อดบ่นในใจไม่ได้ ประสิทธิภาพการทำงานนี้มันช่างเชื่องช้าเหลือเกิน!

ความจริงแล้ว หากเอฟเอดับเบิลยูได้ยินเสียงบ่นของฉินหยวนชิง คงต้องร้องขอความเป็นธรรมเสียงหลงเป็นแน่ เทคโนโลยีการผลิตเครื่องยนต์รุ่นใหม่แกะกล่อง ก่อนอื่นเหล่าวิศวกรต้องทำความเข้าใจเทคโนโลยีให้ทะลุปรุโปร่ง จากนั้นต้องค่อยๆ ฝึกฝนจนเชี่ยวชาญทีละจุด แล้วจึงเริ่มลงมือผลิตและขัดเกลา การเข็นเครื่องยนต์ต้นแบบออกมาได้ถึงสามรุ่นในเวลาเพียงเดือนเศษ ถือว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว

ฉินหยวนชิงตอบตกลงทันที! บ่ายวันนั้นเขาจึงขึ้นเครื่องบินร่วมกับคณะผู้เชี่ยวชาญจากปักกิ่งอีกสองสามคน มุ่งหน้าสู่ตงเป่ย ไปยังที่ตั้งของกลุ่มบริษัทเอฟเอดับเบิลยู นั่นคือเมืองซินจิง!

เมื่อมาถึงซินจิง ในใจของฉินหยวนชิงกลับรู้สึกยากจะบรรยาย อดีตศูนย์รวมอุตสาหกรรมหนักและแก่นแท้แห่งอุตสาหกรรมของหัวเซี่ยอย่างตงเป่ย เวลานี้กลับทรุดโทรมลงจนแทบดูไม่ได้ ห่างไกลจากพื้นที่ชายฝั่งทะเลตะวันออกลิบลับ ทั้งเมืองราวกับสูญเสียชีวิตชีวา กลายสภาพเป็นเหมือนบ่อน้ำนิ่งสนิท

ดินแดนตงเป่ย ชาติก่อนฉินหยวนชิงเคยมาเยือนแค่ครั้งเดียว เหตุเพราะรู้จักกับเพื่อนทางอินเทอร์เน็ตคนหนึ่ง จึงเดินทางมาเที่ยวตงเป่ยในฤดูหนาวจัด ผลปรากฏว่าใส่เสื้อขนเป็ดบางๆ ตัวเดียวจนเกือบหนาวตาย อยากจะลองเล่นสกีเท่ๆ เหมือนในทีวี แต่พอเริ่มไถลก็ล้มคะมำกลิ้งหลุนๆ ลงมาไม่หยุด สภาพดูไม่จืดเลยทีเดียว

แน่นอนว่า ภาพจำที่ตงเป่ยทิ้งไว้ให้ฉินหยวนชิงก็คือความซบเซาและระบบราชการอันแข็งทื่อ เพราะเพื่อนเน็ตคนนั้นหลังเรียนจบ เพื่อจะได้เข้าทำงานในธนาคารที่ได้เงินเดือนแค่สามพัน กลับได้ยินเธอเล่าว่าต้องจ่ายเงินใต้โต๊ะไปกว่าสองแสนถึงจะได้เข้าไปทำงาน

แถมยังว่ากันว่า เรื่องพรรค์นี้เป็นเรื่องปกติธรรมดามาก!

ฉินหยวนชิงเข้าใจดีว่า เหตุใดทางการจึงมอบเทคโนโลยีเครื่องยนต์นี้ให้แก่เอฟเอดับเบิลยู นับตั้งแต่เดือนตุลาคมปี 2003 ส่วนกลางได้ออก "ข้อคิดเห็นบางประการเกี่ยวกับการดำเนินยุทธศาสตร์ฟื้นฟูฐานอุตสาหกรรมเก่า เช่น ภูมิภาคตงเป่ย" ซึ่งกำหนดแนวคิดชี้นำ นโยบาย ภารกิจ และมาตรการอย่างชัดเจน ข้อคิดเห็นนี้เป็นการเปิดฉากยุทธศาสตร์แห่งชาติในการฟื้นฟูฐานอุตสาหกรรมเก่าในตงเป่ยอย่างเป็นทางการ

จนถึงบัดนี้ ก็ผ่านมาได้หกปีแล้ว ทว่าแม้จะประสบความสำเร็จอยู่บ้าง แต่เมื่อเทียบกับพื้นที่ชายฝั่งทะเลตะวันออก เศรษฐกิจยังคงอยู่ในระดับพอรับได้เท่านั้น ความมีชีวิตชีวาทางสังคมยังห่างไกลนัก และสิ่งนี้นำไปสู่การที่ทรัพยากรบุคคลของตงเป่ยไหลออกสุทธิทุกปี

ในยุทธศาสตร์ของประเทศ ตงเป่ยดำรงสถานะและบทบาทเป็นฐานการผลิตธัญพืชเพื่อการค้าที่สำคัญที่สุดของประเทศ ฐานป่าไม้ ฐานพลังงานและวัตถุดิบ รวมถึงฐานอุตสาหกรรมเครื่องจักรและอุตสาหกรรมยา!

ส่วนเอฟเอดับเบิลยู เป็นองค์ประกอบทางอุตสาหกรรมที่สำคัญอย่างยิ่งของตงเป่ย ใครๆ ก็กล่าวกันว่าการผลิตยานยนต์คือไข่มุกบนยอดมงกุฎแห่งอุตสาหกรรมสมัยใหม่ ซึ่งครอบคลุมแขนงอุตสาหกรรมทุกประเภทเท่าที่มนุษย์รู้จัก เป็นการรวมตัวกันครั้งใหญ่ของภาคส่วนอุตสาหกรรมทั้งหมด ยานยนต์ยังเป็นผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมที่มีมูลค่าเพิ่มสูง กำไรของรถยนต์คันหนึ่งนั้นมหาศาลอย่างยิ่ง ผู้ผลิตรถยนต์สิบอันดับแรกของโลกอย่างโฟล์กสวาเกนหรือโตโยต้ามียอดขายรถปีละหลายล้านคัน มีผลกำไรหลายหมื่นล้านดอลลาร์ และสร้างตำแหน่งงานนับแสนตำแหน่ง

ยิ่งไปกว่านั้น เอฟเอดับเบิลยูยังมีสถานะพิเศษในประวัติศาสตร์อุตสาหกรรมของหัวเซี่ย เพราะที่นี่คือบุตรชายคนโตแห่งวงการยานยนต์หัวเซี่ย!

ในปี 1956 ภายใต้ความช่วยเหลือด้านเทคโนโลยีจากสหภาพโซเวียต รถบรรทุกยี่ห้อเจี่ยฟ่างคันแรกก็ได้ถือกำเนิดขึ้น ปี 1958 ด้วยความพยายามอย่างไม่หยุดยั้งของคนงานเอฟเอดับเบิลยู รถยนต์นั่งระดับหรูยี่ห้อหงฉีคันแรกก็ถูกสร้างขึ้นมา ในปี 1966 ภายใต้การจัดการของรัฐบาล เอฟเอดับเบิลยูยังรับหน้าที่ช่วยเหลือการก่อสร้างโรงงานแห่งที่สอง โดยส่งบุคลากรหลักจำนวนมากไปให้โรงงานแห่งที่สอง แม้กระทั่งในทศวรรษที่ 80 เมื่อเอสเอไอซีจะร่วมทุนกับโฟล์กสวาเกนของเยอรมนี เอสเอไอซีก็ยังดึงคนจากเอฟเอดับเบิลยูไปไม่น้อย ดังนั้นการจะกล่าวว่าเอฟเอดับเบิลยูคืออู่ข้าวอู่น้ำของอุตสาหกรรมยานยนต์หัวเซี่ยจึงไม่เกินเลยไปแม้แต่น้อย

เมื่อเครื่องบินร่อนลงจอดที่สนามบินซินจิง ฉินหยวนชิงสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันเป็นเอกลักษณ์ของซินจิง นี่คือเมืองที่เติบโตขึ้นมาโดยพึ่งพาเอฟเอดับเบิลยู

และนี่ก็คือตัวแทนอันเด่นชัดของตงเป่ย!

เมืองต่างๆ ในตงเป่ยล้วนมีลักษณะแบบโรงงานดูแลสังคมอย่างชัดเจน ผู้จัดการโรงงานคนหนึ่งแทบจะมีอำนาจเทียบเท่ากับนายกเทศมนตรี โรงงานกว้างขวางเพียงใด เมืองก็แผ่ขยายออกไปกว้างใหญ่เพียงนั้น

เอฟเอดับเบิลยูได้รับความช่วยเหลือจากสหภาพโซเวียต ดังนั้นสถาปัตยกรรมทั้งโรงงานจึงเป็นสไตล์โซเวียตที่ดูสง่างามและโอ่อ่า เท่าที่สายตามองเห็น ฉินหยวนชิงได้เห็นโรงงานทันสมัยแห่งใหม่ขนาดใหญ่กำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้าง ด้านบนมีโลโก้โฟล์กสวาเกนที่โดดเด่นสะดุดตาติดอยู่ น่าจะเป็นโรงงานร่วมทุนของเอฟเอดับเบิลยู-โฟล์กสวาเกน

ฉินหยวนชิงรู้สึกสะท้อนใจอยู่บ้าง ไม่ว่าจะเป็นเอฟเอดับเบิลยูหรือเอสเอไอซี แบรนด์ของตนเองล้วนไม่ค่อยทำกำไร รถที่ทำเงินล้วนเป็นรถยนต์ร่วมทุนทั้งสิ้น ทว่าด้วยเหตุนี้เองพวกเขากลับแทบจะกลายสภาพเป็นเพียงโรงงานรับจ้างผลิตให้แก่แบรนด์ต่างชาติ ได้แต่รับเงินค่าเหนื่อยเล็กๆ น้อยๆ แต่กลับสูญเสียสถานะในการพัฒนาอย่างเป็นอิสระไป

จะว่าไปแล้วก็เป็นเพราะอุตสาหกรรมยานยนต์ไม่เอาไหน เทคโนโลยียานยนต์ล้าหลังกว่ายุโรปและอเมริกามาก จนในตอนนั้นเพื่อผลักดันการพัฒนาอุตสาหกรรมรถยนต์และนำเข้าเทคโนโลยีจากยุโรปกับอเมริกา จึงจำต้องแลกตลาดเพื่อเทคโนโลยี ทว่าผ่านมาหลายปีขนาดนี้ จะมีสักกี่คนที่ยังจำได้ว่าประเทศชาติยอมเสียสละมหาศาลก็เพื่อเรียนรู้เทคโนโลยี แล้วในตอนนี้พวกเรากุมเทคโนโลยีไว้ได้มากน้อยเพียงใดกัน?

คนของเอฟเอดับเบิลยูได้จัดรถมารับถึงสนามบินแล้ว ฉินหยวนชิงและคณะผู้เชี่ยวชาญก้าวขึ้นรถ เขามองออกไปนอกหน้าต่าง พลางรู้สึกหลากหลายอารมณ์ประเดประดังเข้ามาในอก

เมื่อมาถึงลานหน้าประตูใหญ่ของเอฟเอดับเบิลยู ฉินหยวนชิงมองเห็นตัวอักษรสีทองอร่ามที่เขียนว่า "ที่ระลึกการวางศิลาฤกษ์โรงงานผลิตยานยนต์แห่งที่หนึ่ง" จากลายมือของท่านผู้นำ ฉินหยวนชิงสัมผัสได้ถึงความคาดหวังที่มหาบุรุษมีต่ออุตสาหกรรมยานยนต์หัวเซี่ย

ฉินหยวนชิงบอกให้คนขับหยุดรถชั่วครู่ แล้วเดินไปหยุดอยู่หน้ารูปปั้นทองแดงรูปหนึ่ง ก่อนมาเขาได้ค้นคว้าข้อมูลและรู้ว่าเจ้าของรูปปั้นทองแดงนี้ก็คือผู้เฒ่าเหราปิง ผู้ได้รับการยกย่องให้เป็นบิดาแห่งยานยนต์หัวเซี่ย

ในตอนนั้นท่านผู้นำเดินทางไปเยือนสหภาพโซเวียต ได้ไปเยี่ยมชมโรงงานผลิตรถยนต์ของโซเวียต และมองดูรถบรรทุกที่ขับออกจากสายการผลิตไม่ขาดสาย ในตอนนั้นผู้นำอาวุโสได้กล่าวขึ้นเสียงดังทันทีว่า "หัวเซี่ยของเราก็ต้องมีโรงงานรถยนต์แบบนี้เช่นกัน!"

ด้วยเหตุนี้ โครงการโรงงานผลิตยานยนต์แห่งที่หนึ่งจึงได้รับการอนุมัติจากส่วนกลาง โดยเลือกทำเลที่ตั้ง ณ เมืองซินจิงในภูมิภาคตงเป่ย และก่อสร้างขึ้นภายใต้ความช่วยเหลือจากสหภาพโซเวียต ในเวลานั้นส่วนกลางได้คัดเลือกบุคคลที่จะมาดำรงตำแหน่งผู้จัดการโรงงานผลิตยานยนต์แห่งที่หนึ่งไว้หลายคน และสุดท้ายท่านผู้นำได้เป็นผู้ตัดสินใจด้วยตนเอง กำหนดให้ "นายกเทศมนตรีมาดบัณฑิต" อย่างเหราปิงมารับตำแหน่งผู้จัดการโรงงานเอฟเอดับเบิลยู

เขาเริ่มต้นจากศูนย์ ก่อสร้างโรงงานผลิตยานยนต์แห่งที่หนึ่งขึ้นมา และผลิตรถยนต์ที่มีชื่อเสียงโด่งดังอย่าง "เจี่ยฟ่าง" และ "หงฉี" ความยากลำบากนานัปการในตอนนั้น เหราปิงในฐานะผู้จัดการโรงงานได้สร้างคุณูปการอันยิ่งใหญ่เอาไว้

หลังจากนั้น เพื่อเตรียมพร้อมรับมือสงคราม ประเทศจึงได้ดำเนินโครงการก่อสร้างแนวรบที่สาม ในปี 1969 เมื่อมีการพิจารณาจัดตั้งโรงงานผลิตยานยนต์แห่งที่สองขึ้นที่เมืองสือเยี่ยน มณฑลเอ้อเป่ย บุคคลแรกที่ส่วนกลางนึกถึงก็ยังคงเป็นเหราปิง เขาจึงฝ่าฟันสถานการณ์อันสับสนวุ่นวายภายในประเทศเวลานั้น นำพาคนงานหลายหมื่นชีวิตที่รวมตัวกันมาจากทั่วทุกสารทิศ เริ่มต้นการบุกเบิกครั้งที่สองเพื่อสร้างโรงงานแห่งที่สอง ผ่านการต่อสู้อย่างยากลำบากยาวนานถึง 16 ปี โรงงานผลิตยานยนต์แห่งที่สองจึงยืนตระหง่านอย่างภาคภูมิ ณ ภาคกลางของมาตุภูมิ คนของโรงงานแห่งที่สองไม่อยากเป็นแค่เบอร์สองตลอดไป เพราะอย่างไรเสียเบอร์สองก็ไม่มีทางเหนือกว่าเบอร์หนึ่ง ภายหลังจึงได้เปลี่ยนชื่อเป็นตงเฟิงมอเตอร์

หลังการปฏิรูปและเปิดประเทศ ในฐานะที่เป็นหนึ่งในบุคคลที่เข้าใจเรื่องอุตสาหกรรมดีที่สุดในหัวเซี่ย เหราปิงจึงได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเครื่องจักร ภายใต้การวางแผนของเขา อุตสาหกรรมยานยนต์หัวเซี่ยจึงเริ่มจับมือร่วมมือกับต่างชาติ อาศัยเทคโนโลยีล่าสุดจากนานาชาติมาลบช่องว่างความล้าหลังที่ปิดประเทศไปหลายสิบปี การก่อตั้งเอสเอไอซี-โฟล์กสวาเกนก็เป็นผลมาจากการติดต่อเจรจากับทางเยอรมนีของเขานั่นเอง

ช่วงกลางทศวรรษที่ 80 เขาวางมือลงเนื่องจากอายุที่มากขึ้น แต่ก็ยังคงทุ่มเททำงานอยู่ในแนวหน้าเพื่อการพัฒนาอุตสาหกรรมยานยนต์หัวเซี่ยต่อไป

เดือนกรกฎาคม ปี 1987 เหราปิงในวัย 74 ปีได้กลับมายังเอฟเอดับเบิลยูเพื่อเข้าร่วมการประชุมรำลึกครบรอบ 30 ปีของการผลิตรถบรรทุกเจี่ยฟ่าง เขาได้กล่าวประโยคนี้ทั้งน้ำตาในที่ประชุม:

"ผมแก่แล้ว ไม่อาจร่วมบุกเบิกสร้างกิจการครั้งที่สามไปพร้อมกับทุกคนได้ แต่ผมยินดีจะนอนทอดกายลงบนพื้น กลายเป็นสะพานให้ทุกคนเหยียบย่ำข้ามร่างของผมไป ร่วมแรงร่วมใจกันสร้างรถยนต์นั่งขึ้นมา เพื่อทำให้ความฝันเรื่องรถยนต์นั่งของคนทำรถยนต์หัวเซี่ยหลายชั่วอายุคนเป็นจริงขึ้นมาให้ได้!"

หัวใจอันบริสุทธิ์เพื่อแผ่นดินฟ้าดินเป็นพยาน สำหรับผู้อาวุโสท่านนี้ ฉินหยวนชิงไม่อาจห้ามความเคารพเลื่อมใสในใจได้เลย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หลังจากผู้เฒ่าเหรากล่าวถ้อยคำนี้ได้เพียงสิบกว่าวัน ท่านก็ถึงแก่อสัญกรรมด้วยโรคประจำตัวระหว่างการเดินทางไปปฏิบัติงานที่เซี่ยงไฮ้

เขาทุ่มเททั้งชีวิตให้กับอุตสาหกรรมยานยนต์หัวเซี่ย วางรากฐานอันมั่นคงไว้ให้กับการพัฒนาอุตสาหกรรมรถยนต์ของประเทศ ด้วยเหตุนี้ทุกคนจึงยกย่องผู้เฒ่าเหราปิงเป็นบิดาแห่งยานยนต์หัวเซี่ย

เป็นเพราะผู้อาวุโสกลุ่มนี้ที่เสียสละอย่างไม่เห็นแก่ตัว ทุ่มเททั้งใจเพื่อชาติ จึงได้สร้างสาธารณรัฐขึ้นมา ทั้งยังวางรากฐานทางอุตสาหกรรมให้แก่สาธารณรัฐ หล่อหลอมกระดูกสันหลังขึ้นมาใหม่ให้แก่ชาวหัวเซี่ย

สำหรับคนรุ่นก่อนเหล่านี้ ฉินหยวนชิงมีเพียงความเลื่อมใสจากใจจริง เขาซื้อช่อดอกไม้ช่อหนึ่ง นำไปวางคารวะหน้ารูปปั้นทองแดง จากนั้นค้อมคารวะเก้าสิบองศาเพื่อแสดงความเคารพอย่างสุดซึ้ง!

ผู้คนที่อยู่รอบข้างเมื่อเห็นการกระทำของฉินหยวนชิง แววตาก็เปลี่ยนไปทันที ไม่มีความอยากรู้อยากเห็นหรือความเฉยเมยอีกต่อไป แต่กลายเป็นความรู้สึกชื่นชมและเอ็นดู

"ท่านผู้นำเคยกล่าวไว้ว่า โลกใบนี้เป็นของพวกเรา และก็เป็นของพวกเธอเช่นกัน แต่ท้ายที่สุดแล้วมันก็เป็นของพวกเธอ พวกเราแก่กันหมดแล้ว อนาคตของมาตุภูมิต้องฝากไว้ที่พวกเธอ!" ผู้นำเบอร์หนึ่งของกระทรวงอุตสาหกรรมตบไหล่ฉินหยวนชิงเบาๆ

การตรวจสอบยืนยันเครื่องยนต์ในครั้งนี้ กระทรวงอุตสาหกรรมให้ความสำคัญอย่างยิ่ง ผู้นำเบอร์หนึ่งนำคณะมาเป็นประธานการประชุมตรวจสอบด้วยตนเอง ทั้งยังระดมนักวิทยาศาสตร์ชั้นยอดระดับประเทศมาอีกหลายสิบท่าน!

"ไปกันเถอะ อย่าให้ทุกคนรอนาน พวกเราต้องอยู่ที่นี่กันสักเจ็ดแปดวัน มีเวลาให้เดินดูอีกเยอะ!" ผู้นำเบอร์หนึ่งเอ่ยขึ้น

พวกเขากลับขึ้นรถอีกครั้งและเดินทางมาถึงอาคารหลังหนึ่ง ด้านหน้าอาคารมีผู้คนยืนรออยู่มากมาย

"ท่านผู้นำ ยินดีต้อนรับสู่การตรวจเยี่ยมเอฟเอดับเบิลยูครับ!" ชายวัยกลางคนคนหนึ่งก้าวเข้ามาจับมือกับผู้นำเบอร์หนึ่งของกระทรวงอุตสาหกรรม

"ผู้จัดการสวี คณะผู้เชี่ยวชาญมาถึงกันหมดแล้วใช่ไหม!" หลังจับมือแล้ว ท่านผู้นำจึงถามขึ้น

"ท่านผู้นำ มาถึงกันครบแล้วครับ!" ชายวัยกลางคนยิ้มพลางกล่าว "รอเพียงท่านผู้นำคนเดียวเท่านั้นครับ!"

"คณะผู้เชี่ยวชาญจากปักกิ่งก็คือกลุ่มนี้!" ท่านผู้นำแนะนำผู้เชี่ยวชาญแต่ละคนทีละท่าน และเมื่อมาถึงฉินหยวนชิงก็กล่าวขึ้นว่า "ท่านนี้คือศาสตราจารย์ฉินหยวนชิง ศาสตราจารย์ประจำภาควิชาคณิตศาสตร์และภาควิชาฟิสิกส์แห่งมหาวิทยาลัยสุ่ยมู่ เมื่อปีกลายศาสตราจารย์ฉินได้พิสูจน์ข้อคาดการณ์ของโจวและข้อคาดการณ์จำนวนเฉพาะคู่แฝด จนได้รับรางวัลวิทยาศาสตร์ธรรมชาติแห่งชาติอันดับหนึ่ง ไม่เพียงแต่ในวงการคณิตศาสตร์เท่านั้นที่สร้างผลงานยิ่งใหญ่ ในแวดวงฟิสิกส์เขาก็มีผลงานโดดเด่นเช่นกัน เครื่องยนต์ทั้งสามรุ่นนี้ ล้วนเป็นศาสตราจารย์ฉินที่เป็นผู้วิจัยและออกแบบขึ้นมา"

"หากการตรวจสอบสำเร็จ เอฟเอดับเบิลยูของพวกคุณต้องขอบคุณศาสตราจารย์ฉินให้มากๆ นะ!" ท่านผู้นำกล่าวปนหัวเราะ

ท่านผู้นำย่อมรู้ดีว่า ทางผู้นำระดับสูงให้ความสำคัญกับฉินหยวนชิงมากเพียงใด

"ศาสตราจารย์ฉิน ยินดีต้อนรับสู่เอฟเอดับเบิลยูครับ!" ผู้จัดการสวีผู้นั้นรีบเดินเข้ามาจับมือกับฉินหยวนชิงและคณะผู้เชี่ยวชาญทีละคน!