บทที่ 95 ภารกิจ

มหาวิทยาลัยสุ่ยมู่ หอสมุด

หลังการประชุมสองสภาสิ้นสุดลง ฉินหยวนชิงก็เริ่มต้นเส้นทางการวิจัยของตัวเอง ความวุ่นวายภายนอกพลันสงบลงทันทีที่เขาเก็บมือถือใส่กระเป๋า

เมื่อดำดิ่งสู่ห้วงมหาสมุทรแห่งคณิตศาสตร์ ฉินหยวนชิงรู้สึกได้ทันทีว่าจิตใจสงบนิ่งลง ความฟุ้งซ่านพลันมลายหายไป เรื่องวุ่นวายทางโลกพลอยลอยห่างออกไปไกลแสนไกล

บางครั้งเมื่อคิดอะไรออก เขาก็จะจดลงบนกระดาษทด สมการคณิตศาสตร์แต่ละบรรทัดและสัญลักษณ์แต่ละตัว ราวกับเป็นตัวแทนแห่งสัจธรรมอันยิ่งใหญ่ของฟ้าดิน

มีคนกล่าวไว้ว่า คณิตศาสตร์คือภาษาของพระเจ้า ซึ่งเป็นคำพูดที่มีเหตุผลอยู่ไม่น้อย

คนธรรมดาหากได้เห็นสัญลักษณ์และสมการคณิตศาสตร์เหล่านั้น สายตาคงพร่ามัวตาลายจนสติแตกเป็นแน่

ถึงขั้นที่ในหัวเซี่ย มีคนจำนวนมากมองว่าสัญลักษณ์ทางคณิตศาสตร์ก็ไม่ต่างอะไรกับการเขียนยันต์ของลัทธิเต๋า ที่เปี่ยมไปด้วยความลี้ลับพิศวง

"ศาสตราจารย์ฉินครับ ศาสตราจารย์ฉิน!" เสียงหอบเหนื่อยดังขึ้นขัดจังหวะความคิดของฉินหยวนชิงที่กำลังอ่านหนังสืออยู่

ฉินหยวนชิงขมวดคิ้วเล็กน้อย เผยสีหน้าไม่สบอารมณ์ สิ่งที่เขาเกลียดที่สุดคือการถูกรบกวนเวลาอ่านหนังสือจนความคิดสะดุด

ทว่าปกติเขาเป็นคนอารมณ์ดี หากมีนักศึกษามาขอคำปรึกษา เขาก็จะอธิบายให้อย่างใจเย็นจนกว่าอีกฝ่ายจะเข้าใจ

พอเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นคนอ้วนคนหนึ่งเหงื่อท่วมหัว ใบหน้าซีดเผือด เอ๊ะ? นี่ไม่ใช่นักศึกษาปริญญาโทในความดูแลของคณบดีหลี่หรอกหรือ

มาทำอะไรที่นี่กัน

"เสี่ยวหลิว นายมาที่นี่ได้ยังไงน่ะ" ฉินหยวนชิงถามอย่างไม่เข้าใจ

"ศาสตราจารย์ฉิน… คณบดีให้มาตามครับ…" เสี่ยวหลิวพูดพลางหอบจนแทบขาดใจ

หอสมุดกว้างใหญ่ขนาดนี้ ต้องเดินตามหาทีละจุด พอเจอตัวฉินหยวนชิง เสี่ยวหลิวก็แทบจะเป็นลมพับไปตรงนั้น!

"อย่างนั้นเหรอ…" ฉินหยวนชิงเก็บเอกสาร หยิบกระเป๋าแล้วเดินออกไป

หรือว่าคณบดีหลี่จะมีงานอะไรมอบหมายให้เขา ให้ไปสอนหนังสือ หรือว่ามีโจทย์วิจัยอะไรกันแน่

แม้ว่ามหาวิทยาลัยสุ่ยมู่จะเปิดเทอมแล้ว แต่ฉินหยวนชิงกลับว่างสบายตัว วันๆ เอาแต่หมกตัวอยู่ในหอสมุด บางครั้งเห็นอาจารย์ผมขาวโพลนยังต้องไปยืนสอนนักศึกษา ฉินหยวนชิงเองก็รู้สึกเกรงใจอยู่เหมือนกัน

คนรุ่นเก่านี่ช่างทุ่มเทกับงานจริงๆ!

ไม่นานฉินหยวนชิงก็มาถึงหน้าห้องทำงานของคณบดีหลี่ เขาเคาะประตูหนึ่งครั้งแล้วเดินเข้าไป

เหล่านักศึกษาปริญญาโทและปริญญาเอกของคณบดีหลี่กำลังช่วยกันทำความสะอาดอยู่ อย่าเห็นว่าคณบดีหลี่เป็นถึงคณบดีเชียว งานหนักไม่ใช่เล่นเลย ต้องคอยดูแลนักศึกษาปริญญาโทสี่คนกับปริญญาเอกอีกสามคน ซึ่งเด็กพวกนี้ไม่เพียงแต่ต้องทำหัวข้อวิจัย ยังต้องมารับหน้าที่ทำความสะอาดห้องด้วย

ส่วนเรื่องจะแอบดูหนังฟอร์มยักษ์สนุกๆ น่ะเหรอ ลืมไปได้เลย!

เปเปอร์วิชาการที่ต้องค้นคว้าในแต่ละวันมีเยอะจนแทบจะอ้วกอยู่แล้ว!

"คณบดีครับ มีธุระอะไรเรียกผมเหรอครับ" ฉินหยวนชิงรีบเอ่ยทัก จากนั้นก็หันไปทักทายอาจารย์หลิน "อาจารย์หลิน สวัสดีตอนบ่ายครับ!"

"ศาสตราจารย์ฉิน ยินดีด้วยนะ!" อาจารย์หลินยิ้มร่า

"ยินดีกับผมเหรอครับ" ฉินหยวนชิงรู้สึกงงเป็นไก่ตาแตก "อาจารย์เข้าใจผิดอะไรหรือเปล่าครับ ผมยังไม่ได้พิสูจน์ข้อคาดการณ์ลูกเห็บเลยนะ รอให้ผมแก้ข้อคาดการณ์ลูกเห็บได้ก่อน แล้วค่อยมาแสดงความยินดีก็ยังไม่สายครับ!"

ตอนนี้ยังไม่ค่อยมีเค้าลางอะไรเท่าไร ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะพิสูจน์สำเร็จไหม มาแสดงความยินดีตอนนี้มันไม่เร็วไปหน่อยหรือ

"ศาสตราจารย์ฉินยังไม่รู้เรื่องสินะ รางวัลวูล์ฟประกาศผลออกมาแล้ว ศาสตราจารย์ฉินได้รับรางวัลวูล์ฟสาขาคณิตศาสตร์ ผู้ได้รับรางวัลวูล์ฟสาขาคณิตศาสตร์ปีนี้คือคุณกับศาสตราจารย์ชิวเฉิงถง!" อาจารย์หลินหัวเราะร่า!

อะไรนะ!

นี่ฉันได้ยินอะไรเนี่ย!

ฉันได้รับรางวัลวูล์ฟสาขาคณิตศาสตร์? ฉันฟังผิดไปใช่ไหมเนี่ย!?

ฉินหยวนชิงรู้ดีว่า รางวัลวูล์ฟสาขาคณิตศาสตร์นั้นมีความหมายเชิงรางวัลเชิดชูเกียรติยศตลอดชีพอยู่สูงมาก คนที่จะได้รางวัลนี้ มีใครบ้างที่อายุไม่ปาเข้าไปห้าสิบหกสิบหรือเจ็ดสิบปี ขนาดคนที่ได้ตอนอายุห้าสิบยังถือว่าอายุน้อยมากแล้ว

ดูอย่างเทอเรนซ์ เทาสิ ได้เหรียญฟิลด์สไปแล้ว แต่รางวัลวูล์ฟสาขาคณิตศาสตร์ก็ยังไม่ได้ครอบครองเสียที แม้ว่าเทอเรนซ์ เทาจะสร้างผลงานคณิตศาสตร์ไว้มากมาย แถมมีไอคิวสูงลิ่วถึง 230 ก็ยังไม่ทำให้คณะกรรมการรางวัลวูล์ฟสาขาคณิตศาสตร์ยอมมอบรางวัลนี้ให้เขาล่วงหน้าเลย

"อาจารย์หลิน เข้าใจผิดหรือเปล่าครับ!" ฉินหยวนชิงถามย้ำอีกครั้ง

ชิวเฉิงถงได้รางวัลวูล์ฟสาขาคณิตศาสตร์ ฉินหยวนชิงไม่แปลกใจเลยสักนิด มันเป็นเรื่องธรรมดามาก ในฐานะปรมาจารย์ผู้บุกเบิกสาขาสำคัญทางคณิตศาสตร์ จะมอบรางวัลหรือเกียรติยศใดให้ชิวเฉิงถงก็ล้วนสมเหตุสมผลทั้งสิ้น

แต่ตัวเขานี่สิ… เขายังเด็กเกินไป!

คณบดีหลี่สั่งให้คนเปิดคอมพิวเตอร์ พอฉินหยวนชิงก้มลงมอง ถึงได้รู้ว่าตนเองได้รับรางวัลวูล์ฟจริงๆ

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับรางวัลวูล์ฟสาขาคณิตศาสตร์ ได้รับรางวัล 3,000 เหรียญการเรียน】 เสียงของระบบดังขึ้นในหัวของฉินหยวนชิงทันที 【หวังว่าโฮสต์จะพยายามต่อไป หนทางข้างหน้ายังกว้างใหญ่ไพศาล อย่าได้เย่อหยิ่งลำพอง】

คราวนี้ ฉินหยวนชิงมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วว่าตนเองได้รับรางวัลวูล์ฟสาขาคณิตศาสตร์จริงๆ ขนาดระบบยังยืนยัน แสดงว่าไม่มีทางผิดพลาดแน่นอน

เมื่อเห็นเหรียญการเรียนของตนเองเพิ่มขึ้นมา 3,000 เหรียญ กลายเป็น 5,000 เหรียญ อารมณ์ของฉินหยวนชิงก็เบิกบานขึ้นมาทันตาเห็น

เจ้าเหรียญการเรียนนี่น่ารักที่สุดจริงๆ น่ารักกว่าเงินหยวนตั้งเยอะ

"ศาสตราจารย์ฉิน อยากลองไปสอนหนังสือนักศึกษาดูบ้างไหม" คณบดีหลี่เอ่ยถามขึ้นมาทันที

"ได้สิครับ ผมน่ะชอบสอนหนังสือให้นักศึกษาที่สุดอยู่แล้ว ไม่ทราบว่าเป็นวิชาฟิสิกส์หรือด้านไหนเหรอครับ" ฉินหยวนชิงตบหน้าอกรับคำทันที แสดงออกอย่างชัดเจนว่าตนเป็นเยาวชนดีเด่นยุคใหม่ เปรียบดั่งอิฐก้อนหนึ่งของการปฏิวัติ ตรงไหนต้องการก็พร้อมจะไปวางตรงนั้น

"เอาอย่างนี้แล้วกัน ให้ศาสตราจารย์ฉินไปสอนวิชาเลขขั้นสูงที่ภาควิชาคณิตศาสตร์ก่อน พอดีตาเฒ่าหลินสุขภาพไม่ค่อยดี เตรียมจะไปผ่าตัด ได้คุณไปสอนแทน ฉันก็วางใจ!" คณบดีหลี่กล่าว

อันที่จริง คณบดีหลี่กับอาจารย์หลินได้หารือกันไว้ล่วงหน้าแล้ว ว่าจะให้ฉินหยวนชิงมาเป็นอาจารย์ผู้สอนของภาควิชาคณิตศาสตร์ เพื่ออาศัยชื่อเสียงนี้ช่วยยกระดับอิทธิพลและแรงดึงดูดของภาควิชาคณิตศาสตร์มหาวิทยาลัยสุ่ยมู่

ในบรรดาอาจารย์ยุคนี้ ฉินหยวนชิงมีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดแล้ว ออกข่าวแทบจะวันเว้นวัน มีเสน่ห์ดึงดูดใจในหมู่นักศึกษาอย่างมหาศาล

"ไม่มีปัญหาครับ เลขขั้นสูงนี่งานถนัดผมเลย!" ฉินหยวนชิงตอบตกลงทันควัน

ในขณะที่ฉินหยวนชิงเพิ่งได้รับมอบหมายภารกิจการสอน หน้าเว็บไซต์หลักของมหาวิทยาลัยสุ่ยมู่และเวยป๋อก็อัปเดตความเคลื่อนไหวทันที: "ขอแสดงความยินดีกับศาสตราจารย์ฉินหยวนชิงของมหาวิทยาลัยเรา ที่ได้รับรางวัลวูล์ฟสาขาคณิตศาสตร์!"

เหล่านักศึกษาสุ่ยมู่ที่ได้เห็นต่างก็ดีใจจนเนื้อเต้นและภาคภูมิใจเป็นอย่างยิ่ง นี่คือศิษย์เก่าของเรา ศาสตราจารย์ของเรา ขอย้อนถามหน่อยว่าพวกเด็กมหาวิทยาลัยเยี่ยนต้าจะยอมสยบไหม! ส่วนเด็กมหาวิทยาลัยเยี่ยนต้าก็ทำได้แค่กลืนน้ำตาแล้วยอมรับความพ่ายแพ้ไปแต่โดยดี

ณ โรงเรียนมัธยมจินผู่หนึ่ง ขณะนี้กำลังจัดพิธีมอบรางวัลเชิดชูเกียรติแก่นักเรียนยากจน นักเรียนเรียนดีประพฤติดี และครูดีเด่น โดยมีครูใหญ่กำลังกล่าวสุนทรพจน์อยู่บนเวที

ทันใดนั้น รองครูใหญ่ก็วิ่งขึ้นไปบนเวทีแล้วกระซิบข้างหูครูใหญ่สองสามประโยค ครูใหญ่เผยรอยยิ้มกว้างขวางสดใสออกมาทันที ก่อนจะประกาศด้วยน้ำเสียงก้องกังวานว่า "นักเรียนทุกคน ครูอาจารย์ทุกท่าน เพิ่งได้รับแจ้งข่าวสารล่าสุดว่า ศิษย์เก่าดีเด่นของโรงเรียนเรา ศิษย์เก่าผู้มีชื่อเสียงที่สุด รุ่นพี่ของพวกเธอ ศาสตราจารย์ฉินหยวนชิง ศาสตราจารย์แห่งมหาวิทยาลัยสุ่ยมู่ ได้รับรางวัลวูล์ฟสาขาคณิตศาสตร์แล้วครับ รางวัลวูล์ฟนี้…"

พริบตานั้น ทั่วทั้งโรงยิมก็ดังกึกก้องไปด้วยเสียงปรบมือเกรียวกราวแทบจะพังหลังคาโรงยิม ฉินหยวนชิงได้กลายเป็นป้ายทองคำเปล่งประกายของโรงเรียนมัธยมแห่งนี้ และเป็นความภาคภูมิใจสูงสุดของนักเรียนทุกคนไปแล้ว

นักเรียนใหม่รุ่นล่าสุดไม่ได้จำกัดอยู่แค่ในอำเภอจินผู่อีกต่อไป แต่เปิดรับไปทั่วทั้งเมือง เพื่อช่วงชิงหัวกะทิกับโรงเรียนมัธยมเมืองหนึ่งและโรงเรียนสาธิต

ทั้งนักเรียนและครูอาจารย์ต่างตื่นเต้น ดีใจ และภาคภูมิใจ เพราะฉินหยวนชิงเพิ่งจบจากโรงเรียนมัธยมไปได้เพียงครึ่งปี ทุกคนยังคุ้นหน้าคุ้นตา ไม่ได้รู้สึกห่างเหิน ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากจบ ม.6 ได้ไม่ถึงปี ฉินหยวนชิงก็จัดตั้งกองทุนขึ้นที่โรงเรียนเพื่อทำงานการกุศล มอบทุนแก่นักเรียนนับร้อยและครูนับสิบคนอย่างต่อเนื่องทุกปี พวกเขาจึงรู้สึกซาบซึ้งและเทิดทูนฉินหยวนชิงจากใจจริง

แน่นอนว่าเรื่องราวทั้งหมดนี้ฉินหยวนชิงยังไม่รู้เรื่อง หลังจากได้รับภารกิจมา เขาก็เดินออกจากห้องทำงานของคณบดีด้วยความอารมณ์ดี พลางครุ่นคิดเตรียมแผนการว่าจะทรมานพวกนักศึกษาอย่างไรดี เอ๊ย ไม่ใช่ จะสั่งสอนอบรมนักศึกษาพวกนี้อย่างไรดีต่างหาก

ขณะเดียวกัน วงการคณิตศาสตร์ทั่วทั้งหัวเซี่ยก็เกิดความสั่นสะเทือนครั้งใหญ่ เพราะนี่คือการที่นักคณิตศาสตร์สัญชาติหัวเซี่ยคนแรกได้รับรางวัลวูล์ฟ แม้ว่าชิวเฉิงถงกับเทอเรนซ์ เทาจะเคยได้รับเหรียญฟิลด์สมาแล้ว แต่อันที่จริงทั้งสองคนไม่ได้ถือสัญชาติหัวเซี่ย เป็นได้เพียงคนเชื้อสายจีนเท่านั้น แม้แต่เฉินเสิ่งเซินที่มีชื่อเสียงโด่งดังอย่างยิ่งในหัวเซี่ย แท้จริงแล้วก็ไม่ได้ถือสัญชาติหัวเซี่ย แต่เป็นชาวอเมริกันเชื้อสายจีน

ในอดีต นักคณิตศาสตร์ชื่อดังของหัวเซี่ยอย่างเช่นหัวหลัวเกิง ผู้ได้รับการยกย่องให้เป็นผู้ก่อตั้งและบุกเบิกทฤษฎีจำนวนเชิงวิเคราะห์ของหัวเซี่ย เป็นบิดาแห่งคณิตศาสตร์ยุคใหม่ และได้อุทิศตนสร้างคุณูปการอันยิ่งใหญ่ให้แก่ประเทศชาติ ก็ยังไม่เคยได้รับรางวัลใหญ่ระดับท็อปสามของวงการคณิตศาสตร์เลย!

ในเวทีระดับโลก นักคณิตศาสตร์ชาวหัวเซี่ยมักไม่ค่อยได้รับการยอมรับ สาเหตุสำคัญประการหนึ่งก็คือไม่เคยมีใครในหัวเซี่ยได้รับรางวัลใหญ่ระดับท็อปสามของวงการคณิตศาสตร์เลยสักคน! ส่วนที่บอกว่าคนนั้นคนนี้ได้รับเหรียญฟิลด์ส ขอโทษเถอะ ในสายตาของชาวต่างชาติ คนเหล่านั้นไม่ใช่คนหัวเซี่ย แต่เป็นแค่คนเชื้อสายจีน

ดังนั้น วงการคณิตศาสตร์ของหัวเซี่ยจึงหันมาจับตามองเป็นตาเดียว ไม่ว่าจะเต็มใจหรือไม่ก็ตาม ชื่อของฉินหยวนชิงก็ได้ถูกจารึกไว้ในใจของพวกเขาทุกคนอย่างเงียบงันแล้ว