บทที่ 1057 ความแข็งแกร่งของตนเอง

ชายคนนี้ไม่เกรงใจเลย รับชามเนื้อแกะจากเจ้าของร้านมาแล้วหยิบถุงน้ำและแป้งจี่ขนาดใหญ่ออกจากถุงข้าง ๆ กินแป้งจี่คำหนึ่ง ตามด้วยเนื้อแกะคำหนึ่ง แล้วจิบน้ำ ดูสบายใจอย่างยิ่ง "ท่านกินช้า ๆ หน่อย จะให้ข้ารินน้ำร้อนให้หรือไม่" เจ้าของร้านมองเขาแล้วถามด้วยความขำ "ฮิ... ฮิฮิ... ไม่... ไม่ต้อง ขอบคุณเจ้าของร้าน" ชายคนนั้นกล่าวขอบคุณ "คุณชายท่านนี้ท่านได้ยินแล้วใช่หรือไม่ นี่คือความคิดของชาวบ้านระดับล่าง พวกเราไม่สนใจเรื่องนักบุญหรือไม่ใช่นักบุญ แต่พวกเราจะต้องไม่ปล่อยให้องค์ชายฉินหวางเสียเปรียบ" เจ้าของร้านหันไปพูดกับหลี่เค่ออีกครั้ง

หลี่เค่อรู้สึกขำจนน้ำตาไหลไม่ได้ แต่ก็รู้สึกตื้นตันใจเล็กน้อย พูดตามตรง การทำมามากมายขนาดนี้ แม้ว่าหลี่เค่อจะไม่ได้แสวงหาชื่อเสียงอย่างจงใจ แต่เมื่อคุณทำสิ่งต่าง ๆ ให้กับคนอื่นแล้ว คุณก็หวังว่าคนอื่นจะจดจำไว้ในใจ ไม่ได้ต้องการการตอบแทน แต่ขอให้จำความดีของเขาไว้บ้าง ก็สมเหตุสมผลแล้วไม่ใช่หรือ หลี่เค่อไม่ใช่คนใจบุญสุนทาน ความรู้สึกเล็กน้อยนี้ย่อมมีอยู่แล้ว แต่ในขณะที่รู้สึกตื้นตันใจ หลี่เค่อก็ยิ่งชื่นชมพ่อของเขามากขึ้นไปอีก ต้องบอกว่าวิสัยทัศน์ของหลี่ซื่อหมินในการมองปัญหาแม่นยำจริง ๆ ความเสี่ยงที่เขาบอกหลี่เค่อก่อนหน้านี้มีอยู่จริง ๆ ตอนนี้การที่หลี่เค่อได้รับรู้ ก็ถือเป็นการเตรียมการล่วงหน้าแล้ว ส่วนปัญหาเรื่องชื่อเสียง หลี่เค่อก็ไม่ได้กังวลอีกต่อไป การกังวลในบางปัญหาไม่มีประโยชน์ เพราะเป็นสิ่งที่ต้องเกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เว้นแต่เขาจะไม่ทำเช่นนี้

"ผู้ใหญ่ทั้งหลาย ท่านคิดมากไปแล้ว ฝ่าบาทองค์ปัจจุบัน และองค์รัชทายาท ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะทำให้องค์ชายฉินหวางเสียเปรียบ" หลี่เค่อกล่าวพร้อมรอยยิ้ม "มิฉะนั้น ก็คงไม่ปล่อยให้องค์ชายฉินหวางรับผิดชอบงานเหล่านี้แล้วไม่ใช่หรือ"

"ฮิฮิ" เจ้าของร้านหัวเราะสองครั้งแล้วไม่พูดอะไรอีก เพียงแต่กล่าวต่อไปว่า "อย่างไรก็ตามความคิดของทุกคนก็ง่ายมาก องค์ชายทำให้พวกเรามีชีวิตที่ดี พวกเราก็ไม่สามารถทำให้องค์ชายเสียเปรียบได้ และแน่นอนว่าต้องเชื่อฟังคำพูดขององค์ชาย"

"คุณชายท่านนี้ ลองดูเถิด ถนนสายนี้จะต้องดียิ่งขึ้นอย่างแน่นอน แม้แต่ตอนนี้ คุณชายลองเดินไปข้างหน้าดูอีกหน่อย ถนนที่ตัดผ่านภูเขาเหล่านั้นก็กว้างขึ้นกว่าเดิมเท่าตัวแล้ว"