บทที่ 1062 เดินทางถึงชิงไห่โจว

โดยรวมแล้ว สถานการณ์ของต้าถังดีกว่าที่หลี่เค่อคาดไว้ หรืออาจจะดีกว่าในช่วงหลังการก่อตั้งประเทศได้ไม่นานกว่าหนึ่งพันปีด้วยซ้ำ กุญแจสำคัญในเรื่องนี้คือ ความขัดแย้งหลักไม่โดดเด่น หรือความขัดแย้งหลักได้ลดลงถึงระดับหนึ่งแล้ว ประกอบกับต้าถังไม่ขาดแคลนที่ดินทำกินอย่างแท้จริง ชาวบ้านเกือบทุกคนมีที่ดินทำกินให้เพาะปลูก เว้นแต่พวกเขาจะสละสิทธิ์เอง เมื่อไม่ขาดแคลนที่ดินทำกิน ความขัดแย้งระหว่างประชาชนในต้าถังในปัจจุบันจึงมีน้อยมาก สถานการณ์เช่นในยุคหลังที่หลายหมู่บ้านทะเลาะกันเพื่อแย่งชิงน้ำ หรือแม้กระทั่งฆ่ากันตาย หรือถึงขั้นนำปืนใหญ่มาใช้ ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะเกิดขึ้น เพราะไม่ว่าจะเป็นปัญหาการขาดแคลนแหล่งน้ำเพื่อการชลประทาน หรือสาเหตุอื่น ๆ ที่ทำให้ประชากรหนาแน่นเกินไป รัฐบาลท้องถิ่นก็ได้เริ่มสนับสนุนให้หมู่บ้านเหล่านี้ย้ายถิ่นฐานโดยรวมไปนานแล้ว

ในเมื่อมีที่ดินที่ดีกว่า มีทางเลือกที่ดีกว่า ใครจะเลือกอยู่ในที่ที่มีการต่อสู้แย่งชิงน้ำ ไม่มีใคร ยังคงเป็นคำกล่าวเดิม ชาวบ้านต้องการแค่มีชีวิตที่ดีเท่านั้น สำหรับชาวบ้านที่อาศัยอยู่ในที่ดินที่อุดมสมบูรณ์และมีชีวิตที่มั่นคง การเปลี่ยนวิถีชีวิต หรือการย้ายถิ่นฐานเป็นเรื่องยาก แต่สำหรับหมู่บ้านที่ที่ดินทำกินไม่สมบูรณ์ และมีปัญหาเรื่องแหล่งน้ำเพื่อการชลประทานไม่เพียงพอ การให้พวกเขาเปลี่ยนสถานที่จึงเป็นเรื่องง่ายมาก ยิ่งกว่านั้นตอนนี้ราชสำนักยังให้ค่าเดินทางและอาหารแก่พวกเขาด้วย

แม้ว่าราชวงศ์ในอดีตจะจำกัดการอพยพของประชากรมาโดยตลอด แต่ในความเป็นจริงการอพยพของประชากรก็ไม่เคยหยุดนิ่ง เพียงแต่ในอดีตเป็นการอพยพแบบถูกบังคับ คือชาวบ้านอยู่ไม่ได้จึงอพยพด้วยตนเอง ส่วนตอนนี้เป็นการอพยพแบบสมัครใจ เป็นกระบวนการที่ราชสำนักจัดสรรที่ดินทำกินของต้าถังทั้งหมดใหม่ ที่ดินที่อุดมสมบูรณ์และง่ายต่อการชลประทานจะถูกจัดสรรล่วงหน้าและจัดสรรให้เป็นอันดับแรก

เมื่อเดินทางมาถึงชิงไห่ หลี่เค่อก็พอจะทราบสถานการณ์เหล่านี้ในใจแล้ว "สวีซง" หลี่เค่อกล่าว "กระหม่อมอยู่"

"ส่งคนกลับไป ส่งหนังสือราชการไปยังสำนักซ่างซู ให้กรมทรัพยากรที่ดินร่วมมือกับกรมเกษตรกรรมเพื่อลงทะเบียนที่ดินของรัฐต้าถังใหม่ โดยเฉพาะที่ดินที่เคยเสื่อมโทรมที่ถูกเปลี่ยนออกไป ให้ลงทะเบียนใหม่"