บทที่ 1073 ข้าไม่มีขีดจำกัด

ไม่มีใครอยากตาย โมโนโนเบะ มูราชิตะโหดเหี้ยมเกินไป เขาไม่ได้ไว้ชีวิตใครเลย ตระกูลที่เขาเข้าโจมตีทั้งหมดถูกกำจัดโดยตรง ไม่ว่าตระกูลเหล่านั้นจะเคยคิดที่จะยอมแพ้หรือไม่ก็ตาม แต่พวกเขาก็ไม่ได้ยอมแพ้จริง ๆ ดังนั้นพวกเขาจึงถูกกำจัดทั้งหมด ไม่มีใครรอดชีวิต แม้แต่ลูก ๆ ของพวกเขาก็ด้วย ซึ่งนี่ก็เป็นเครื่องมือในการข่มขวัญ และที่สำคัญกว่านั้น นี่ก็เป็นสัญญาณและจิตใต้สำนึกให้กับชาวบ้านที่เคยอยู่ภายใต้การปกครองของขุนนางเหล่านี้ บอกพวกเขาว่าคนที่เคยปกครองพวกเขานั้นถูกข้ากำจัดไปแล้ว ส่วนจะเชื่อหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับพวกเขาเอง

และตอนนี้ นาคาโตมิ โนะ โทคุริสึ ก็กำลังเผชิญกับความสับสนเช่นนี้ ตระกูลนาคาโตมิไม่ได้เป็นตระกูลใหญ่มากนักในญี่ปุ่น แต่เหตุผลที่พวกเขาสามารถควบคุมเมืองนี้ได้ก็เพราะพวกเขาพึ่งพาตระกูลโซกะ แต่คนที่มาคือตระกูลโมโนโนเบะที่ถูกตระกูลโซกะกำจัดไปก่อนหน้านี้ เรื่องนี้มีความขัดแย้งกันหรือไม่ จะต้องเข้าไปเกี่ยวข้องหรือไม่ ขณะนี้นาคาโตมิ โนะ โทคุริสึไม่สามารถยืนยันได้ แต่สิ่งที่เขามั่นใจก็คือ ตระกูลของพวกเขาไม่สามารถติดต่อกับเกาะอากิสึ (ฮอนชู) และจักรพรรดิได้แล้ว เพราะช่องแคบถูกปิดกั้นโดยเรือของตระกูลโมโนโนเบะ พวกเขาไม่สามารถข้ามไปได้เลย แต่พวกเขาจะสามารถป้องกันได้หรือไม่ เมืองนี้เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดบนเกาะสึกุชิ และยังเป็นท่าเรือที่ใหญ่ที่สุดบนเกาะสึกุชิอีกด้วย ถึงแม้กำแพงเมืองที่นี่จะสูงกว่าเมืองอื่น ๆ ที่ถูกโมโนโนเบะ มูราชิตะทำลายไปแล้วก็ตาม

แต่ทหารภายใต้บังคับบัญชาของเขามีเพียงสองพันกว่าคน และการที่จะให้ชาวบ้านเหล่านี้ช่วยป้องกันเมืองก็แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย ดังนั้น นาคาโตมิ โนะ โทคุริสึจึงรู้ดีว่าพวกเขาไม่สามารถต้านทานได้ และหากเมืองถูกตีแตก สิ่งที่รอพวกเขาอยู่ก็คือความตาย เหมือนกับเมืองอื่น ๆ ตระกูลนาคาโตมิก็จะถูกกำจัด ดังนั้นจึงมีเพียงการเจรจาสันติภาพหรือการยอมจำนนเท่านั้น "ข้าต้องการไปพบโมโนโนเบะ มูราชิตะ" นาคาโตมิ โนะ โทคุริสึได้ตัดสินใจแล้ว เขาเรียกบุตรชายหลายคนมา "หากข้าตาย พวกเจ้าจงต่อต้านจนถึงที่สุด ส่วนจะอยู่รอดได้หรือไม่ ตระกูลนาคาโตมิจะสามารถสืบทอดต่อไปได้หรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับพวกเจ้าแล้ว"

"ท่านพ่อ พวกเราจะสู้กับพวกเขาจนถึงที่สุด!" บุตรชายคนหนึ่งของนาคาโตมิ โนะ โทคุริสึกล่าวเสียงดังทันที "สู้จนถึงที่สุดหรือ พวกเราไม่มีทุนที่จะสู้ และผลที่ตามมาของการพ่ายแพ้ก็เป็นสิ่งที่เราไม่อาจแบกรับได้ ดังนั้นข้าจึงต้องไปพบเขา" นาคาโตมิ โนะ โทคุริสึกล่าว

นาคาโตมิ โนะ โทคุริสึได้ตัดสินใจแล้ว คนอื่น ๆ ก็ไม่สามารถคัดค้านได้ โมโนโนเบะ มูราชิตะไม่ปฏิเสธ เหมือนกับที่เขาคาดการณ์ไว้ ทางเลือกที่เหลือสำหรับพวกเขามีไม่มากนัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งแม้ว่าโมโนโนเบะ มูราชิตะจะมีอาณาเขตสิบเมืองและมีทหาร แต่เขาก็เหมือนคนไร้รองเท้า นี่คือสิ่งที่น่าจนใจที่สุด