บทที่ 1083+1084 นี่มันเกินจริงไปมากจริง ๆ

หลี่เค่อดูผลการตรวจสอบทั้งหมด คำพูดเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นคำพูดของสมาชิกทหารรักษาความปลอดภัยของกรมความปลอดภัย ซึ่งแน่นอนว่า... ตามที่พวกเขาบอก ไม่มีใครสั่งการพวกเขาเลย ส่วนสาเหตุนั้นง่ายมาก เหมือนกับที่สวีซงกล่าวไว้ ทหารรักษาความปลอดภัยเหล่านี้ส่วนใหญ่มาจากกองกำลังฝู่ปิง ถึงแม้ว่าส่วนใหญ่จะเป็นทหารผ่านศึกที่มีอายุสามสิบกว่า หรือแม้แต่สี่สิบกว่าปี เคยผ่านสงครามมาแล้วหลายครั้ง และบางคนก็มีร่างกายพิการ

ถึงแม้พวกเขาจะมีประสบการณ์การรบที่มากมาย แต่ประสบการณ์ในการจัดการเรื่องราวเหล่านี้แทบจะไม่มีเลย ส่วนใหญ่พวกเขาถูกผลักดันให้มาทำหน้าที่นี้ โชคดีที่พวกเขาเป็นคนธรรมดา และคนที่พวกเขาเผชิญหน้าก็เป็นคนธรรมดา การสื่อสารจึงไม่ยากนัก ปัญหาคือ นโยบายบางอย่าง พวกเขาไม่สามารถเข้าใจหลักการที่ลึกซึ้งได้ จึงไม่สามารถอธิบายได้อย่างชัดเจน และประชาชนทั่วไปก็ยิ่งไม่สามารถเข้าใจได้ ปัญหาคือพวกเขาได้รับมอบหมายงานจากเบื้องบน และในฐานะทหารรักษาความปลอดภัย พวกเขารู้ว่าสิ่งนี้เป็นประโยชน์ต่อประชาชน ดังนั้นเมื่อพูดคุยไม่รู้เรื่อง พวกเขาก็ต้องพูดคุยจนรู้เรื่อง การพูดคุยอย่างอ่อนโยนไม่รู้เรื่องจะทำอย่างไร

ไม่รู้ว่าใครเป็นคนแรกที่ใช้คำพูดนี้ โดยกล่าวว่า "นี่เป็นสิ่งที่องค์ชายตรัสไว้ องค์ชายสั่งให้จัดการแบบนี้" แล้วชาวเลี้ยงสัตว์เหล่านี้แม้ว่าจะยังไม่เข้าใจ แต่เมื่อรู้ว่าเป็นคำพูดของหลี่เค่อ พวกเขาก็ลงมือปฏิบัติตาม สมาชิกทหารรักษาความปลอดภัยเหล่านี้เห็นว่าได้ผล ก็เลยพูดแบบนั้นไป เพราะนโยบายนี้เป็นสิ่งที่องค์ชายออกคำสั่งมา คำพูดของพวกเขาจึงไม่ใช่การโกหกหรือหลอกลวง ดังนั้นจึงมีการเล่าต่อ ๆ กันไป จนทุกคนก็รู้กันหมด

ไม่เพียงแค่นั้น พวกเขายังได้รวบรวมคำพูดที่เป็นเหตุผลของหลี่เค่อไว้ในหนังสือเล่มหนึ่งด้วย หนังสือที่หลี่เค่อกำลังดูอยู่ในมือตอนนี้ก็คือหนังสือเล่มนี้ ที่เกินจริงไปมากกว่านั้นคือ บนหน้าปกของหนังสือมีชื่อว่า "ถ้อยคำอันเป็นสัจธรรมขององค์ชาย" หลี่เค่อเห็นชื่อเรื่องนี้ก็รู้สึกงงไปทั้งตัว มีคำว่า "สัจธรรม" ออกมาด้วย คนที่ไม่รู้ก็จะคิดว่าเขาบำเพ็ญเพียรจนสำเร็จเป็นเซียนแล้ว เมื่อเปิดหนังสือดู เนื้อหาข้างในก็เป็นคำพูดที่ง่ายและตรงไปตรงมา "องค์ชายตรัสว่า หากจะรวย ต้องสร้างถนนก่อน"

"องค์ชายตรัสว่า น้ำเขียวภูเขาเขียว การรักษาสิ่งแวดล้อมคือแผนการร้อยปี"