บทที่ 1099 ท่านไปขอยืมเงินจากพวกเขาเถิด

คนที่มาเป็นเพียงผู้แจ้งพระราชโองการของหลี่ซื่อหมิน หลังจากแจ้งเสร็จก็จากไปทันที ทิ้งคนสามคนในตำหนักให้มองหน้ากัน หลี่เค่อ: (?д?；) ฝางเสวียนหลิง: (?д?；) เว่ยเจิง: (?д?；) "แค่ก ฝ่าบาทเสด็จไปวังต้าหมิงแล้วใช่หรือไม่" ฝางเสวียนหลิงถาม "เขาบอกว่าจะไปดูหน่อย" หลี่เค่อกล่าวด้วยสีหน้ามึนงง ตำหนักเซวียนเจิ้งในวังต้าหมิงก็คล้ายกับตำหนักเหลียงอี๋ในตำหนักไท่จี๋ ตำหนักหานหยวน ซึ่งเป็นตำหนักที่ใหญ่ที่สุดในวังต้าหมิง ก็มีขนาดใหญ่กว่าตำหนักไท่จี๋ และขนาดโดยรวมของวังต้าหมิงก็ใหญ่กว่าตำหนักไท่จี๋ถึงสี่เท่า รวมถึงอุทยานซีเน่ยของวังต้าหมิงก็สร้างเสร็จแล้ว และเชื่อมต่อกับด้านเหนือของตำหนักไท่จี๋แล้วด้วย "เอ่อ คาดว่าฝ่าบาทอาจจะอยากไปพักอาศัยที่นั่นสักพัก อาจจะเป็นไปได้ ท้ายที่สุดวังต้าหมิงก็สร้างเสร็จมานานแล้ว และสภาพแวดล้อมความเป็นอยู่หลังจากสร้างเสร็จก็ย่อมดีกว่าตำหนักไท่จี๋มาก" ฝางเสวียนหลิงทำได้เพียงหาเหตุผลที่ค่อนข้างเป็นกลางจากทุกด้าน เขาทำได้เพียงพูดว่า ฝ่าบาท ท่านใจร้อนเกินไปแล้ว ทิ้งทุกอย่างให้องค์ชาย แล้ววิ่งไปวังต้าหมิงเสียเอง

หลี่เค่อ: "..." เขารู้สึกว่าเรื่องนี้มีบางอย่างไม่ถูกต้อง เขาตัดสินใจว่าจะไปดูข้างหลัง แต่ฝางเสวียนหลิงและเว่ยเจิงมาคุยเรื่องงาน หลี่เค่อก็ไม่สามารถทิ้งพวกเขาไปได้ "เจิ้งกั๋วกง ข้าคิดว่าพ่อของข้าทำตัวหรูหราเกินไปแล้วหรือไม่" หลี่เค่อหันไปถามเว่ยเจิง เว่ยเจิง: "?" ท่านไม่ลองดูจวนองค์ชายฉินหวางของท่านก่อนพูดเรื่องนี้หรือ แน่นอนว่าท่านไม่ใช่จักรพรรดิ เป็นเพียงองค์ชาย และใช้เงินของตนเอง ข้าไม่มีสิทธิ์พูดอะไรมากนัก "องค์ชาย หลังจากที่ทรัพย์สินส่วนตัวของราชวงศ์และทรัพย์สินของรัฐถูกแบ่งแยกแล้ว วังต้าหมิงก็เป็นทรัพย์สินส่วนตัวของราชวงศ์ ฝ่าบาทไม่ได้ใช้จ่ายเงินของราชสำนักเลยแม้แต่สตางค์เดียว เพียงแค่ประทับในวังของตนเองเท่านั้น จึงไม่สามารถกล่าวได้ว่าเป็นการหรูหราเกินไป"

"และฝ่าบาทเพิ่งย้ายไป ก็แจ้งพวกเราทันทีว่ามีเรื่องอะไรก็ให้ไปหาพระองค์ที่ตำหนักเซวียนเจิ้ง แสดงว่ายังไม่ลืมงาน" เว่ยเจิงกล่าวอย่างจริงจัง หลี่เค่อ: "?" ฝางเสวียนหลิง: "?" ทั้งสองคนมองเว่ยเจิงด้วยความสงสัย พระอาทิตย์ขึ้นทางทิศเหนือแล้วหรือ "องค์ชายจะมองข้าทำไม ข้า เว่ยเจิง เพียงแต่เก่งในการทูลทัดทาน ไม่ใช่การโต้เถียง" เว่ยเจิงกล่าวอย่างจนใจ พวกท่านเข้าใจข้าผิดไปหรือเปล่า พวกท่านคิดว่าข้าทูลทัดทานอยู่เรื่อยไป นั่นคือการโต้เถียงหรือ ช่างเถิด ไม่พูดแล้ว ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่สหายสนิทของข้าจะปรากฏตัวบนโลกนี้

"ดีแล้ว เหลียงกั๋วกง ถ้าอย่างนั้น ทุกอย่างของต้าถังในตอนนี้ก็เจริญรุ่งเรือง ค่าใช้จ่ายของคลังหลวงยังเพียงพอหรือไม่" หลี่เค่อพยักหน้าแล้วถาม "ค่าใช้จ่ายของราชสำนักในตอนนี้ยังเพียงพอ ราคาสินค้าเกษตรไม่แพง นอกจากนี้ถึงแม้ว่าเงินเดือนของทหารแต่ละคนจะเพิ่มขึ้น แต่ขนาดของค่าใช้จ่ายโดยรวมก็ไม่ใหญ่มากนัก"

"และสำหรับอาวุธยุทโธปกรณ์ที่ใช้เงินทุนมากอื่น ๆ เนื่องจากมีความเกี่ยวข้องกับธุรกิจของรัฐ ค่าใช้จ่ายจึงไม่มากนัก" ฝางเสวียนหลิงกล่าวทันที ถึงแม้ว่าการจัดซื้ออาวุธยุทโธปกรณ์ของธุรกิจของรัฐก็ยังคงมีการกันกำไรไว้บางส่วน แต่กำไรส่วนนี้ไม่มากเท่ากับเหล็กในอดีตที่เผชิญหน้ากับตลาด แต่เป็นไปตามการกันกำไรประมาณ 50% ของกำไรจริงให้กับธุรกิจของรัฐ สาเหตุที่กำไรมากขนาดนี้ก็เพราะคำนึงถึงค่าใช้จ่ายในการปรับปรุงและวิจัยอาวุธยุทโธปกรณ์ต่าง ๆ ถึงแม้ว่าค่าใช้จ่ายในการวิจัยสำหรับธุรกิจเหล่านี้จะยังไม่มากนักในตอนนี้ แต่เมื่อเวลาผ่านไป การวิจัยของธุรกิจย่อมต้องมีการพัฒนาอย่างค่อยเป็นค่อยไป สถาบันวิจัยอาวุธของรัฐก็จะค่อย ๆ โอนการวิจัยอาวุธธรรมดาบางส่วนให้กับธุรกิจของรัฐที่ผลิตอาวุธยุทโธปกรณ์เหล่านี้โดยเฉพาะ