บทที่ 1098 ไม่ใช่บอกแค่ว่าจะไปดูหน่อยหรอกหรือ

ฝางเสวียนหลิงถือรายงานเดินไปได้สองสามก้าว เมื่อเห็นเว่ยเจิงไม่มีทีท่าจะขยับตัว ฝางเสวียนหลิงก็หยุดฝีเท้าแล้วมองเว่ยเจิง เว่ยเจิง: "?" เขายกศีรษะขึ้นมองฝางเสวียนหลิงด้วยความสงสัย ท่านก็เดินไปสิ ท่านยืนอยู่ตรงนี้ทำไม ฝางเสวียนหลิง: "?" เจ้าไม่ไปกับข้าหรือ "ท่านมองข้าทำไม" เว่ยเจิงกล่าวอย่างจนใจ "เจ้าไม่ไปหรือ" ฝางเสวียนหลิงถาม "ข้าจะไปกับท่านทำไม ข้าเป็นคนของกรมเหมินเซี่ย เกี่ยวอะไรกับกรมซ่างซูของท่าน" เว่ยเจิงรู้สึกหงุดหงิด ข้าไปใส่กางเกงตัวเดียวกับท่านตั้งแต่เมื่อไหร่ ท่านต้องเข้าใจให้ชัดเจน กรมเหมินเซี่ยของข้ามีหน้าที่ดูแลกรมซ่างซูของท่านโดยเฉพาะ "ไปเถอะ องค์ชายไม่หลอกง่ายนัก ข้าคนเดียวก็คงไม่มีเรี่ยวแรงพอ" ฝางเสวียนหลิงกล่าวอย่างจนใจ "ข้าไม่ไป อย่างไรก็ตามไม่เกี่ยวกับข้า" เว่ยเจิงรู้สึกหงุดหงิด ตอนนี้ข้าถูกกล่าวหาว่าเป็นคนขององค์ชายอย่างไม่มีเหตุผลก็หงุดหงิดพอแล้ว พวกท่านชอบเรียกข้าไป นี่หมายความว่าอย่างไร

"ถ้าอย่างนั้น จ้าวกั๋วกงก็ไปด้วยกัน" ฝางเสวียนหลิงมองจ่างซุนอู๋จี้ที่เตรียมจะกลับไปที่สำนักงานของตนเอง "ข้าจะไปทำไม ท่านลืมไปแล้วหรือว่าข้าไม่รู้เรื่องนี้" จ่างซุนอู๋จี้ส่ายหัว "ท่านลืมไปแล้วหรือว่าท่านเคยหลุดปากพูดไปแล้ว" ฝางเสวียนหลิงรู้สึกพูดไม่ออก "ไม่ ไม่ใช่เช่นนั้น การหลุดปากพูดไปไม่ได้ขัดแย้งกับการที่ข้าจะรู้หรือไม่รู้เรื่องนี้ ข้าไม่รู้เรื่องนี้" จ่างซุนอู๋จี้ส่ายหัว "ข้าต้องกลับไปทำงานแล้ว นโยบายบางอย่างของการประชุมในปีหน้ายังต้องมีการกำหนดใหม่ และกฎหมายต้าถังหลายอย่างยังต้องมีการอภิปรายว่าจะผ่านหรือไม่" ฝางเสวียนหลิง: "..." ท่านนี่มัน น้ำมันไม่เข้าเนื้อ จริง ๆ แต่จ่างซุนอู๋จี้ไม่ไป ฝางเสวียนหลิงก็ไม่มีทาง แต่เว่ยเจิงไม่ไปไม่ได้ ดังนั้น... ระหว่างทางไปยังตำหนักเหลียงอี๋ ฝางเสวียนหลิงเดินอยู่ข้างหน้า เว่ยเจิงผู้โชคร้ายคนนี้เดินอยู่ข้างหลัง เขาถูกฝางเสวียนหลิงลากมาโดยตรง "เฮ้อ พูดตามตรง ตอนนี้ข้าก็คิดถึงตู้เค่อหมิงแล้ว" เว่ยเจิงถอนหายใจ "ท่านหมายความว่าอย่างไร" ฝางเสวียนหลิงมองเว่ยเจิงด้วยความสงสัย "เพราะถ้าเขายังอยู่ ตอนนี้เขาก็คงไปกับท่านแล้ว ก็จะไม่เกี่ยวกับข้าแล้ว" เว่ยเจิงส่ายหัว "ท่านคิดได้สวยงาม ตู้เค่อหมิงถึงแม้จะไม่อยู่แล้ว แต่ข้าก็ยังต้องบอกว่า หัวใจของเขานั้นดำ ข้าไม่กลัวว่าเขาจะมาหาข้าในตอนกลางคืน เรื่องที่เกี่ยวข้องกับองค์ชายเช่นนี้ ยังต้องเป็นท่านเจิ้งกั๋วกงนี่แหละ" ฝางเสวียนหลิงส่ายหัว เว่ยเจิง: "..." ท่านนี่มันโหดเหี้ยมจริง ๆ ท่านพูดถึงคู่หูของท่านแบบนี้เลยหรือ

"เจิ้งกั๋วกง ท่านอย่าทำหน้าแบบนี้เลยนะ พูดตามตรง ท่านอาจจะไม่เชื่อก็ได้ ข้ากับตู้เค่อหมิงความสัมพันธ์ไม่ได้ดีนัก" ฝางเสวียนหลิงกล่าวอย่างจริงจัง "ถึงแม้ว่าข้าจะต้องให้เขาช่วยตัดสินใจหลายเรื่องบ่อย ๆ"

"แต่ใครบอกท่านว่าการที่พวกเราสองคนร่วมมือกันได้ดี ความสัมพันธ์ส่วนตัวก็จะดีตามไปด้วย"

"ดังนั้นตอนนี้ข้าจะด่าเขา ข้าก็พูดได้เต็มปาก หัวใจของเขานั้นดำ" ฝางเสวียนหลิงส่ายหัว เว่ยเจิงขี้เกียจที่จะสนใจเขา อย่างไรก็ตามตู้เค่อหมิงก็ไม่สามารถโต้แย้งคำพูดของท่านได้แล้ว ท่านจะพูดอะไรก็พูดไป ท่านบอกว่าหัวใจของตู้เค่อหมิงดำ หัวใจของท่านก็ไม่ได้ดีกว่าใคร หัวใจของพวกนักยุทธศาสตร์นั้นสกปรกหมด มีเพียงข้า เว่ยเจิงเท่านั้นที่มีหัวใจที่จริงใจ สวรรค์และโลกสามารถเป็นพยานได้ เฮ้อ สุดท้ายก็เดินมาสู่ทางที่ไม่มีวันหวนกลับนี้ได้อย่างไร