บทที่ 1107 เมื่อฝ่ายหนึ่งอำลา อีกฝ่ายก็ก้าวขึ้นสู่เวที

คำกล่าวของยอนแกโซมุนทำให้พระเจ้าโคกอนมู ไม่กล้าเห็นด้วยอย่างเต็มปาก แต่เขาก็รู้ดีว่าในบางมุมมอง สิ่งที่ยอนแกโซมุนกล่าวนั้นไม่ได้ผิด สิ่งที่ผิดไม่ใช่ยอนแกโซมุน แต่เป็นโครยอ หรือจะกล่าวให้ถูกคือสถานการณ์ในปัจจุบันต่างหาก

พระเจ้าโคกอนมูไม่ต้องการให้เกิดความขัดแย้งใด ๆ กับต้าถัง เพราะเขาทราบดีว่าโครยอไม่ใช่คู่ต่อสู้ของต้าถัง แม้ว่าจะกล่าวกันว่าโครยอเคยต้านทานราชวงศ์สุย ซึ่งเป็นราชวงศ์จากจงหยวนได้สำเร็จ แต่ต้าถังกับราชวงศ์ก่อนหน้าจะเหมือนกันได้อย่างไร? เพียงดูผลงานการรบของทั้งสองฝ่ายก็รู้คำตอบแล้ว ต้าถังในปัจจุบัน ไม่เพียงแต่ทำลายสามสิบหกแคว้นในซีอวี้ (ดินแดนตะวันตก) ทำลายกองกำลังส่วนใหญ่ของเติร์กตะวันตก ทำลายถู่อวี้ฮุน ทำลายทูฟานแต่ยังรวมถึงเซวียนเหยียนถัวซื่อเหวยและดินแดนทางเหนือทั้งหมด ล้วนถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของแผนที่ต้าถังอย่างสมบูรณ์

แผนที่ของต้าถังในยามนี้กว้างใหญ่ไพศาลอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน! เป็นราชวงศ์ที่ยิ่งใหญ่กว่าราชวงศ์ใด ๆ ในประวัติศาสตร์จงหยวน! และขุมกำลังที่ราชวงศ์นี้สามารถรวบรวมได้นั้นมีมากเพียงใด? ลำพังแค่ทหารม้าชั้นยอดจากชนเผ่าทุ่งหญ้าเหล่านี้ ก็เป็นปัญหาที่ยากจะรับมือสำหรับโครยอแล้ว เพราะทหารม้าจำนวนมหาศาลสามารถบุกโจมตีเมืองใดก็ได้ทั่วโครยอ และโครยอเองก็เป็นไปไม่ได้ที่จะตรึงกำลังป้องกันได้ทุกเมือง

แต่ปัญหาในตอนนี้คือ ไม่ว่าโครยอจะขยับตัวหรือไม่ ต้าถังก็จะต้องลงมือในไม่ช้าก็เร็ว ดังนั้นพระเจ้าโคกอนมูจึงเคยปรึกษากับเหล่าขุนนางเพื่อวางแผนกำจัดขุนนางกังฉินที่มีอำนาจควบคุมราชสำนัก ซึ่งขุนนางเหล่านี้ทำให้พระราชอำนาจของพระเจ้าโคกอนมูไม่สามารถรวมศูนย์ได้ และยอนแกโซมุน หรือกล่าวให้ถูกคือ ตระกูลยอน ก็คือเป้าหมายอันดับหนึ่งอย่างไม่ต้องสงสัย

ทว่าปัญหาคือสถานการณ์ของโครยอในปัจจุบัน พระเจ้าโคกอนมูรู้ดีว่า ยอนแกโซมุนจะตายไม่ได้ ยอนแกโซมุนผู้กุมอำนาจทางทหารเกือบครึ่งหนึ่งของโครยอ หากเขาตายไป โครยอในยามนี้ก็ไม่สามารถหาแม่ทัพคนใดที่สามารถเทียบเคียงกับยอนแกโซมุนได้เลย และเมื่อโครยอล่มสลาย ตำแหน่งกษัตริย์ของเขาก็ย่อมไร้ความหมาย