บทที่ 1108 ล้วนเป็นคนโหดเหี้ยม

ตามอุบายของยอนแกโซมุนเดิมทีแพ็กเจอยู่ในสถานะพันธมิตรกับโครยอ หรือจะกล่าวให้ถูกคือพวกเขาไม่กล้าตอแยโครยอ ดังนั้นเมื่อการสู้รบระหว่างแพ็กเจและชิลลาเข้าสู่สภาวะชะงักงัน โครยอจึงใช้ข้ออ้างว่าจะส่งกองทัพไปช่วยเหลือพวกเขาในการรบ แล้วเปิดฉากโจมตีจากแนวรบทางเหนือของชิลลาพร้อมกัน เพื่อส่งกองทัพจำนวนมหาศาลเข้าสู่แพ็กเจก่อน จากนั้นอาศัยปฏิบัติการสายฟ้าแลบกำจัดขุนพลสำคัญของแพ็กเจอย่างรวดเร็ว เพื่อเข้าควบคุมกองทัพส่วนใหญ่ของแพ็กเจ และเมื่อยึดเมืองหลวงของแพ็กเจได้ แพ็กเจก็จะตกอยู่ภายใต้การควบคุมของโครยอ เมื่อถึงเวลานั้น ก็จะเหลือเพียงชิลลาเท่านั้น ต่อให้แม่ทัพโครยอที่เหลืออยู่จะไร้ความสามารถเพียงใด การยึดชิลลาก็ไม่ใช่ปัญหา

ในกระบวนการนี้ เขาจะหาโอกาสเปลี่ยนถ่ายกองกำลังบางส่วนให้เป็นคนของตนเอง แล้วค่อยซื้อตัวตระกูลขุนนางบางส่วน หากสามารถควบคุมกองทัพอีกสองส่วนจากเกือบห้าส่วนที่เดิมทีไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมของเขาได้ ก็ถือว่าบรรลุเป้าหมายแล้ว ยอนแกโซมุนไม่เคยคิดที่จะควบคุมกองทัพทั้งหมด พระเจ้าโคกอนมู ย่อมไม่ยินยอม และตระกูลอื่น ๆ ก็อาจจะสู้จนตัวตาย ทางที่ถูกต้องคือต้องเหลือพื้นที่ให้พวกเขาบ้าง ขอเพียงเขามีความได้เปรียบที่เหนือกว่าและกุมกองกำลังชั้นยอดไว้ในมือก็พอ

หากเป็นเช่นนี้ ประการแรก เขาจะสามารถกำจัดวิกฤตทางการเมืองที่อาจพุ่งเป้ามาที่เขาได้ ประการที่สองคือขยายความได้เปรียบของเขา ควบคุมกองทัพโครยอได้มากขึ้น ทำให้พระเจ้าโคกอนมูไม่สามารถสลัดเขาหลุด และจำต้องใช้งานเขาต่อไป ประการที่สาม อาศัยโอกาสที่ต้าถังจัดการสอบจอหงวนทั่วประเทศนี้ กำจัดชิลลาและแพ็กเจ เพื่อสร้างแนวหลังที่มั่นคงให้กับโครยอ เตรียมพร้อมรับมือกับสงครามใหญ่ที่อาจเกิดขึ้นกับต้าถัง กล่าวได้ว่าเป็นนโยบาย ยิงธนูดอกเดียวได้นกสามตัว

ทว่ายอนแกโซมุนประเมินทุกคนสูงเกินไป หรืออาจกล่าวได้ว่าเขาคิดว่าหลายคนนั้นเรียบง่ายเกินไป ในสถานการณ์ที่ผลประโยชน์หลักของตนเองเสียหาย ไม่ใช่ทุกคนที่จะคำนึงถึงภาพรวมของบ้านเมือง และบางตระกูลถึงกับยอมแลกด้วยชีวิตแบบ ปลาตายตาข่ายขาด ล่วงหน้า ดังนั้นแผนการยึดครองแพ็กเจของยอนแกโซมุนจึงเกิดปัญหาตั้งแต่เริ่มต้น กองทัพโครยอยังไม่ทันได้เข้าสู่แพ็กเจ ข่าวก็รั่วไหลออกไปเสียก่อน กองทัพโครยอชุดแรกที่เข้าสู่แพ็กเจกลับถูกกองทัพแพ็กเจโจมตีแบบไม่ทันตั้งตัว ฝ่ายตรงข้ามชิงลงมือก่อน หากไม่ใช่เพราะกองทัพโครยอชุดแรกที่เข้าไปถือเป็นทหารชั้นยอด และกองทัพแพ็กเจนั้นอ่อนแอเกินไป คาดว่ากองทัพโครยอประมาณห้าพันคนนี้คงจะถูกทำลายจนสิ้นซาก แม้กระนั้น กองทัพนี้ก็ถูกสังหารจนแตกพ่ายและยอมจำนนไปเกือบสามพันคน มีเพียงสองพันคนที่หนีรอดออกมาได้

เมื่อได้รับข่าวนี้ ยอนแกโซมุนก็นิ่งเงียบไป เห็นได้ชัดว่าเขาประเมินคนหลายคนสูงเกินไป หรือในสายตาของเขา ผลประโยชน์ของชาติได้ถูกคนบางกลุ่มขายทิ้งไปนานแล้ว เขาต้องการใช้วิธีการที่กองทัพเหล่านี้รบพ่ายแพ้เพื่อปลดแม่ทัพเดิมออก แต่ก็มีคนบางกลุ่มต้องการใช้วิธีเดียวกันนี้เพื่อลดทอนอำนาจของยอนแกโซมุน เพียงแต่พวกเขาเข้าใจผิดไปเรื่องหนึ่ง ความแข็งแกร่งของพวกเขากับยอนแกโซมุนนั้นแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว