บทที่ 1109 มาแล้ว

ไม่มีใครเป็นคนโง่เขลา ทางเลือกที่ดีที่สุดของยอนแกโซมุนในขณะนี้คือการปลดอาวุธของตนเอง แล้วโยนอาวุธให้ทหารรักษาพระองค์ จากนั้นหันหลังกลับเข้าไปขอพระราชทานอภัยโทษจากพระเจ้าโคกอนมู เมื่อพิจารณาจากคำพูดเหล่านั้น รวมถึงอิทธิพลของยอนแกโซมุน และเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ ประกอบกับสถานการณ์ภายนอกของโครยอในปัจจุบัน พระเจ้าโคกอนมูก็ไม่ใช่ว่าจะเดาความจริงไม่ได้ การที่แพ็กเจรู้ข่าว ย่อมหมายความว่ามีคนในโครยอแพร่งพรายความลับ ยอนแกโซมุนไม่มีทางทำเรื่องเช่นนี้ด้วยตนเอง ดังนั้นคนที่เหลือที่เป็นไปได้ก็ชัดเจนอยู่แล้ว เพียงแต่ไม่รู้ความจริงทั้งหมด และไม่รู้ว่าใครเป็นคนทำเท่านั้น ในสถานการณ์เช่นนี้ พระเจ้าโคกอนมูอย่างมากก็แค่ตำหนิไม่กี่คำ แล้วก็จะให้ยอนแกโซมุน "สร้างความชอบชดเชยความผิด"

แต่ยอนแกโซมุนไม่ได้ทำเช่นนั้น เขากลับหันหลังเดินจากไปทันที เขากำลังแสดงจุดยืนของตนเอง หรือกล่าวได้ว่าเขากำลังแสดงทัศนคติของตนเองต่อพระเจ้าโคกอนมูว่า ยอนแกโซมุนผู้นี้ไม่ได้ทำผิด เมื่อเทียบกับขุนนางโครยอที่ไร้ประโยชน์เหล่านั้น เขา ยอนแกโซมุน ต่างหากคือผู้ที่จะนำพาอนาคตที่รุ่งโรจน์มาสู่โครยอ เขาขี้เกียจที่จะปกปิดทัศนคติของตนเองแล้ว หากใครกล้าโจมตีเขาเช่นนี้อีก เขาไม่รังเกียจที่จะลงมือสังหารโดยตรง! ตอนนี้เขาโยนทางเลือกให้กับพระเจ้าโคกอนมูแล้ว ว่าจะเลือกอย่างไร ก็ขึ้นอยู่กับกษัตริย์แห่งโครยอผู้นี้ แน่นอนว่ายังมีความเป็นไปได้อีกอย่างหนึ่งคือ ยอนแกโซมุนไม่ต้องการให้ชะตากรรมของตนเองตกอยู่ในกำมือของผู้อื่น

ในขณะที่ยอนแกโซมุนเดินออกจากวังหลวงโครยอ พระเจ้าโคกอนมูก็ได้รับข่าวนี้เช่นกัน เมื่อพระองค์ทรงทราบข่าว ความกริ้วโกรธของพระองค์เป็นสิ่งที่จินตนาการได้ไม่ยาก ยอนแกโซมุนไม่เห็นพระองค์อยู่ในสายตาเกินไปแล้ว แต่หลังจากความโกรธผ่านไป พระเจ้าโคกอนมูก็สงบสติอารมณ์ลง เพราะความโกรธแก้ไขอะไรไม่ได้ และยอนแกโซมุนก็ไม่เห็นพระองค์อยู่ในสายตามานานแล้ว ไม่ใช่แค่วันหรือสองวัน เพียงแต่ก่อนหน้านี้ไม่ได้ทำเกินเลยถึงเพียงนี้ แต่ในบางมุมมอง พระเจ้าโคกอนมูก็เข้าใจยอนแกโซมุน ในราชสำนักมีคนกลุ่มหนึ่งที่โง่เขลาเกินไป! ดันมาล่วงเกินยอนแกโซมุนในเวลานี้ แต่อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้พระองค์ไม่สามารถละเลยได้ แต่จะลงโทษยอนแกโซมุนหรือ? ก็เป็นไปไม่ได้ อย่าว่าแต่สถานการณ์ภายนอกเลย แม้แต่ตอนนี้ขุมกำลังใด ๆ ของยอนแกโซมุน พระองค์ก็ยังไม่ได้ลดทอนลงเลยแม้แต่น้อย พระเจ้าโคกอนมูไม่รู้ด้วยซ้ำว่าในกองทหารรักษาพระองค์ของตนเองมีคนของยอนแกโซมุนปะปนอยู่หรือไม่ หากลงโทษยอนแกโซมุน ผลที่ตามมาเป็นสิ่งที่ยากจะจินตนาการ

แน่นอนว่า จะไม่ลงโทษเลยก็ไม่ได้ หากไม่ลงโทษ พระราชอำนาจในฐานะกษัตริย์ของพระองค์จะเอาไปไว้ที่ไหน? หลังจากครุ่นคิดอยู่นาน ในที่สุดพระเจ้าโคกอนมูก็ออกคำสั่ง ตัดเบี้ยหวัดของยอนแกโซมุนเป็นเวลาหนึ่งปี ปลดตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดในปัจจุบันของยอนแกโซมุน แต่เมื่อพิจารณาถึงสถานการณ์การทำสงครามกับภายนอกของโครยอในขณะนี้ จึงยังไม่เพิกถอนอำนาจในการสั่งการ ให้เขา สร้างความชอบชดเชยความผิด และเรื่องราวทั้งหมดให้รอตรวจสอบหลังสงครามจบสิ้น หากถึงเวลานั้นขุนนางผู้นั้นมีปัญหาจริง ๆ เรื่องนี้ย่อมถูกปัดตกไป แต่ถ้าไม่มีปัญหา ก็ต้องทำให้เขามีปัญหา พระเจ้าโคกอนมูเชื่อว่ายอนแกโซมุนสามารถจัดการเรื่องพรรค์นี้ได้ดี

พระราชโองการของพระเจ้าโคกอนมูถูกส่งไปถึงยอนแกโซมุนอย่างรวดเร็ว หลังจากฟังพระราชโองการจบ ยอนแกโซมุนก็หัวเราะเยาะ แล้วรับพระราชโองการด้วยมือข้างเดียว โยนให้กับรองแม่ทัพข้างกาย แล้วกล่าวว่า "รับทราบแล้ว เจ้ากลับไปทูลฝ่าบาทว่า ข้าจะทุ่มเทแรงกายแรงใจ ชนะสงครามครั้งนี้ให้จงได้"