บทที่ 1139 ทูตแห่งต้าถัง

หลี่เต้าจงไม่ทราบความเคลื่อนไหวของโครยอ แม้ว่าหน่วยข่าวกรองอาจจะสืบข่าวได้ แต่ก็ไม่สามารถส่งมาถึงเขาได้ทันท่วงที จึงไม่มีความหมายอะไร แต่สำหรับเป้าหมายทางยุทธศาสตร์ของต้าถังในปัจจุบัน ยิ่งโครยอมาช้าเท่าไหร่ ต้าถังก็ยิ่งได้เปรียบมากขึ้นเท่านั้น

เมื่อเสบียงอาหารจากเซวียเหรินกุ้ยถูกขนส่งมาอย่างต่อเนื่อง หลี่เต้าจงก็เริ่มจ้างชาวบ้านจากเมืองที่เตรียมจะสละทิ้ง ให้มาขุดคูเมืองใหม่และหลุมดักม้า และหลุมดักม้าที่ขุดใหม่ทั้งหมด หลี่เต้าจงยังสั่งให้ทำเครื่องหมายไว้ โดยปักกิ่งไม้หักที่มีแถบผ้าสีแดงผูกติดไว้เหนือหลุมทุกหลุม

ณ โครยอ ยอนแกโซมุนไม่ได้เดินทางไปแนวหน้า แต่เขายังคงติดตามสถานการณ์การสู้รบระหว่างโครยอกับพันธมิตรชิลลา-แพ็กเจอย่างใกล้ชิด ทว่าเมื่อข่าวล่าสุดจากแนวหน้าส่งกลับมา ยอนแกโซมุนถึงกับตกตะลึง "เจ้าหมายความว่า ทหารต้าถังเดินทางมาถึงชายแดนระหว่างเรากับแพ็กเจและชิลลาแล้วหรือ?" ยอนแกโซมุนถามด้วยความไม่อยากเชื่อ

นี่เพิ่งผ่านไปนานเท่าไหร่? ตั้งแต่พวกเขาตัดสินใจยึดครองแพ็กเจและชิลลาจนถึงวันนี้ ยังไม่ถึงหนึ่งเดือนเลยใช่ไหม? ตามการคำนวณของพวกเขา กว่าต้าถังจะได้รับข่าว ก็ตรงกับช่วงที่ต้าถังจัดการสอบทั่วประเทศพอดี หากคำนวณตามเวลานี้ กว่าต้าถังจะรู้ตัว ส่งทูตมาสอบถาม ไกล่เกลี่ย และสุดท้ายแม้จะส่งกองทัพออกมา รวบรวมเสบียงอาหาร ฯลฯ อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาหลายเดือน หรืออาจจะหมดปีนี้ไปเลย ถึงเวลานั้น ต่อให้โครยอจะช้าแค่ไหน ก็คงยึดครองดินแดนส่วนใหญ่ของชิลลาและแพ็กเจไปแล้ว ถือว่ามีผลงานเป็นชิ้นเป็นอัน

แต่ตอนนี้... ยังไม่ถึงหนึ่งเดือน กองทัพต้าถังก็ปรากฏตัวขึ้นที่ชายแดนแล้ว การตอบสนองและการตัดสินใจนี้อยู่เหนือความคาดหมายของยอนแกโซมุนอย่างสิ้นเชิง สาเหตุหลักคือเขาประเมินเป้าหมายการกระทำของต้าถังผิดพลาดอย่างรุนแรง เขาคิดไม่ถึงว่าต้าถังจะส่งทหารออกมา และยังรวดเร็วถึงเพียงนี้