บทที่ 1140 ไม่ไว้หน้า

"ย่อมไม่มี" พระเจ้าโคกอนมูเอ่ยขึ้น พระองค์ตอบคำถามของเซียงหลี่เสวียนเจียงก่อน แล้วจึงกล่าวต่อว่า "ขุนนางยอน (ยอนแกโซมุน) เป็นคนฝึกยุทธ พูดจาตรงไปตรงมา ไม่รู้จักปิดบังอำพราง ขอท่านทูตเซียงหลี่โปรดเข้าใจด้วย"

"ส่วนความขัดแย้งกับแพ็กเจและชิลลานั้น ขอทูลให้ฝ่าบาททรงทราบว่า ข้าเองก็จนใจจริง ๆ"

"แม้ข้าจะไม่รู้ว่าทูตของทั้งสองประเทศนั้นทูลต่อประเทศเจ้าเหนือหัวและฝ่าบาทอย่างไร แต่ความขัดแย้งและความแค้นสะสมระหว่างเรานั้นลึกซึ้งและมีมานานแล้ว เดิมทีเห็นแก่หน้าที่เราต่างก็เป็นประเทศราชของประเทศเจ้าเหนือหัวเหมือนกัน ข้าไม่อยากถือสาหาความกับสองประเทศนี้"

"แต่พวกเขานั้นช่างน่าโมโหนัก ข้าเองก็ไม่มีทางเลือก จึงจำต้องใช้วิธีการนี้ หากมีทางเลือก ข้าก็ไม่เต็มใจทำเช่นนี้เลย"

"แต่บางครั้ง ข้าหวังว่าท่านทูตจะเข้าใจ พวกเราสามประเทศก็เปรียบเสมือนพี่น้องสามคน แม้จะเป็นพี่น้องร่วมสายเลือด บางครั้งก็ยากจะหลีกเลี่ยงการทะเลาะเบาะแว้งกันบ้าง แต่โดยเนื้อแท้แล้วพวกเราไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไร" พระเจ้าโคกอนมูกล่าวด้วยสีหน้าเป็นทุกข์