บทที่ 1141 พวกเจ้าคิดว่าเขาโง่หรือ?

ขุนนางผู้นี้อยู่ฝั่งยอนแกโซมุน และความหมายในวาจาของเขาก็ชัดเจนว่าต้องการทำสงครามกับต้าถัง บนผืนแผ่นดินของแพ็กเจและชิลลา กองทัพสิบสองหมื่นนายที่เขาเจาะจงเอ่ยถึงนั้น พระเจ้าโคกอนมูก็ทรงทราบดีว่า ในจำนวนนี้มีทหารชั้นยอดอยู่ประมาณครึ่งหนึ่ง และทหารชั้นยอดเหล่านี้อยู่ในความควบคุมของตระกูลขุนนางที่เป็นศัตรูของยอนแกโซมุน เจตนาของยอนแกโซมุนนั้นชัดเจนมาก หรือจะกล่าวว่า เขาไม่เคยปิดบังเจตนานี้มาตั้งแต่ต้น

"ท่านพูดได้ดี แต่ถ้าเราตีไม่แตกล่ะ? พลังการรบของทหารต้าถังหนึ่งหมื่นนายกับทหารของแพ็กเจและชิลลาจะเหมือนกันได้หรือ?" ขุนนางอีกคนหนึ่งเอ่ยแย้งขึ้นมาทันที

พระเจ้าโคกอนมูตกอยู่ในความเงียบ พระองค์รู้ดีว่าต่อไปจะเป็นการขับเคี่ยวกันระหว่างยอนแกโซมุนและศัตรูทางการเมือง ในทางทฤษฎี ศัตรูทางการเมืองของยอนแกโซมุนยืนอยู่ฝั่งพระเจ้าโคกอนมู แต่พระองค์ก็เข้าใจดีว่า นั่นเป็นเพราะอำนาจของพวกเขาน้อยกว่ายอนแกโซมุน จึงต้องเข้าข้างพระองค์ ปัญหาคือสถานการณ์ตอนนี้ โครยอขาดแคลนยอนแกโซมุนไม่ได้ คาดว่าทุกคนย่อมตระหนักถึงข้อนี้ดี อย่างน้อยพระเจ้าโคกอนมูก็ตระหนักดี หากโครยอพ่ายแพ้ในครั้งนี้ อาจจะไม่เป็นไร แต่สงครามครั้งหน้ากับต้าถังจะมีโอกาสพ่ายแพ้สูงมาก

เพราะครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่กองทัพโครยอเผชิญหน้ากับกองทัพต้าถัง หากชนะ ครั้งหน้าก็จะมีความได้เปรียบทางจิตใจ แต่ถ้าแพ้ การรบในอนาคตจะยากลำบากยิ่ง หากโครยอล่มสลายอย่างสมบูรณ์ ตระกูลขุนนางเหล่านี้อาจไม่ต้องกังวลเรื่องตำแหน่งของตน เพราะต้าถังยังต้องการพวกเขาในการปกครองท้องถิ่น แต่พระองค์นั้นแตกต่าง ดังนั้น ในเวลานี้พระเจ้าโคกอนมูย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะยืนอยู่ข้างศัตรูทางการเมืองของยอนแกโซมุน

"ก็จริง กองทัพที่นำโดยแม่ทัพไร้ความสามารถ ย่อมเป็นกองทัพที่ไร้ความสามารถเช่นกัน หากข้าจำไม่ผิด กองทัพชั้นยอดสองกองของตระกูลพวกท่านมีอย่างน้อยสองหมื่นนายใช่ไหม? แต่แม่ทัพขี้ขลาดตาขาว สู้ส่งมอบอำนาจสั่งการมาให้ข้า แล้วข้าจะบัญชาการรบเองดีกว่า" ยอนแกโซมุนเยาะเย้ยถากถาง