บทที่ 1142 ต่างคนต่างมีความคิดของตน

ท่าทีของยอนแกโซมุนทำให้ขุนนางฝ่ายพลเรือนตระกูลอวี่หน้าเสียอย่างเห็นได้ชัด เขาไม่ไว้หน้าพวกเขาเลยสักนิด และยังไม่ไว้หน้าพระเจ้าโคกอนมูด้วย เห็นได้ชัดว่าเขาเตรียมถอนตัวแล้ว เมื่อครู่เขาประมาทไป มองไม่เห็นจุดประสงค์ที่แท้จริงของยอนแกโซมุน ดูเหมือนว่ายอนแกโซมุนจะแตกต่างจากแม่ทัพบ้าเลือดคนอื่น ๆ คนผู้นี้ต้องจับตามองเป็นพิเศษ การดำเนินการใด ๆ เพื่อต่อต้านเขาในอนาคตคงต้องระมัดระวังให้มากขึ้น

ในสถานการณ์ปัจจุบัน เมื่อยอนแกโซมุนไม่รับตำแหน่ง อวี่ลิ่งก็จำต้องรับ แม้ตระกูลอวี่ของเขาจะไม่ไว้หน้าพระเจ้าโคกอนมูก็ได้ แต่บางเรื่องก็เป็นกฎที่รู้กัน หากตระกูลอวี่ทำเกินไป พระเจ้าโคกอนมูก็มีข้ออ้างมากมายที่จะยืมมือยอนแกโซมุนมากำจัดพวกเขา เชื่อว่ายอนแกโซมุนคงไม่รังเกียจที่จะทำเช่นนั้น แม้พระเจ้าโคกอนมูจะไม่มีอำนาจมากนัก แต่ภายใต้สมดุลบางอย่าง พระเจ้าโคกอนมูในฐานะกษัตริย์ก็ยังมีความสำคัญอย่างยิ่ง

"ในเมื่อแม่ทัพยอนใจเสาะถึงเพียงนี้ ก็ถือว่าข้ามองคนผิดไป แล้วท่านแม่ทัพอวี่ ท่านมั่นใจไหม?" ขุนนางฝ่ายพลเรือนตระกูลอวี่หันไปถามอวี่ลิ่งที่เป็นแม่ทัพ "ฝ่าบาท ท่านจั่วฝู่ (ราชเลขาธิการฝ่ายซ้าย) อวี่ ในเมื่อแม่ทัพยอนไม่กล้ารบกับต้าถัง ข้าขอรับภาระอันหนักอึ้งนี้เอง ต่อให้พ่ายแพ้ ข้าก็พร้อมตายเพื่อชาติ ยังดีกว่าเป็นคนขี้ขลาดไร้ศักดิ์ศรี" อวี่ลิ่งกล่าวด้วยรอยยิ้มเย็นชา

เขาไม่ได้โง่ ในเมื่อหัวหน้าตระกูลอวี่ ซึ่งเป็นขุนนางที่มีตำแหน่งสูงสุดในปัจจุบันพูดเช่นนี้ แสดงว่ายอนแกโซมุนมีจุดประสงค์อื่นแอบแฝง แม้เขาจะไม่ค่อยเข้าใจ แต่เขาก็รู้ว่าหลงกลยอนแกโซมุนเข้าแล้ว แต่เรื่องมาถึงขั้นนี้ ในเมื่อยอนแกโซมุนจะถอย เขาก็จำต้องรับช่วงต่อ และในเมื่อเป็นเช่นนี้ เขาก็ไม่รังเกียจที่จะฉวยโอกาสนี้ทำลายชื่อเสียงของยอนแกโซมุนสักหน่อย

ยอนแกโซมุนหรี่ตาลง เขาเคยถูกดูหมิ่นเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่? หากไม่ใช่เพราะเรื่องคราวนี้มีเงื่อนงำ เขาคงต้องหาวิธีสั่งสอนคนผู้นี้ให้รู้จักที่ต่ำที่สูงเดี๋ยวนี้เลย ความแค้นนี้จำต้องกลืนลงคอไปก่อน แต่หากมีโอกาสเมื่อไหร่... ยอนแกโซมุนเผยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมออกมาแวบหนึ่ง