บทที่ 1152 ข้าหลี่ซื่อหมินจะวางหลุมพรางให้ลูกชายได้อย่างไร

"ข้าไม่รู้ พวกเจ้าลองว่ามาสิ" หลี่ซื่อหมินมองสตรีที่สนิทที่สุดในชีวิตทั้งสองนางด้วยรอยยิ้มตาหยี

"เอ้อร์หลาง (พี่รอง) เค่อเอ๋อร์ไม่ใช่นิสัยที่จะยอมให้ใครมาเชิดได้ง่าย ๆ ที่นี่ไม่มีคนนอก ข้าขอพูดตรง ๆ ท่านคิดว่าถ้าท่านส่งต่อบัลลังก์ให้เค่อเอ๋อร์ เขาคงจะหาทางโยนภาระทิ้งทันทีเป็นแน่" จ่างซุนฮองเฮามองหลี่ซื่อหมินแล้วกล่าว

"เอ้อร์หลาง พี่หญิงพูดถูก ท่านล้มเลิกความคิดเถอะ หลี่เค่อมีนิสัยดื้อรั้นเหมือนลามาตั้งแต่เด็ก พอไม่ได้ดั่งใจก็พยศทันที ท่านตีเขามาไม่รู้กี่ครั้งตั้งแต่เล็กจนโต ท่านก็น่าจะรู้อยู่แก่ใจ" พระชายาหยางเองก็จนใจ จึงเอ่ยสนับสนุน

"ท่านดูเขาตอนนี้สิ บ้าบิ่นจนไร้ขอบเขต อยากทำอะไรก็ทำ ตอนนี้แค่ยังพอฟังคำพูดท่านอยู่บ้าง ท่านลองคิดดู ถ้าท่านยกบัลลังก์ให้เขา ถึงตอนนั้นเขาไม่เหาะขึ้นฟ้าเลยหรือ? ทั่วทั้งต้าถังจะไม่มีใครคุมเขาอยู่ ถึงเวลานั้นเขาคงปั่นป่วนจนเกิดเรื่องใหญ่แน่"

"แม้จะบอกว่าสถานการณ์ปัจจุบันของต้าถังเกี่ยวข้องกับเขาอย่างมาก และเขาก็มีพรสวรรค์จริง ๆ แต่ส่วนหนึ่งก็เพราะมีท่านคอยคุมอยู่ หากท่านปล่อยให้เขาเป็นม้าป่าหลุดบังเหียนอย่างสมบูรณ์ดูสิ? ดีไม่ดีเขาอาจจะทำพังทั้งกระดาน ดังนั้นข้าคิดว่าท่านควรพิจารณาให้รอบคอบจะดีกว่า" พระชายาหยางกล่าวต่อ