บทที่ 1157 ปิดผนึก

สถานการณ์ในหมู่บ้านหนิวเจียเปรียบเสมือนภาพย่อส่วน เหตุการณ์เช่นนี้กำลังเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องในทุกพื้นที่ของต้าถัง

ณ เมืองฉางอัน แผนการในลำดับต่อไปของกระทรวงศึกษาธิการ หลี่เค่อไม่ต้องกังวลอีกแล้ว ปีหน้ากระทรวงศึกษาธิการจะได้รับงบประมาณเป็นของตนเอง โรงเรียนที่พ่อค้าต่าง ๆ บริจาคสร้างไว้ก็จะกลับเข้ามาอยู่ภายใต้การดูแลของกระทรวงศึกษาธิการ แน่นอนว่า ชื่อของพ่อค้าที่สร้างโรงเรียนเหล่านี้จะยังคงถูกสลักไว้บนศิลาจารึกของโรงเรียน พวกเขาจ่ายเงินก็เพื่อชื่อเสียง หลี่เค่อย่อมไม่ไปพรากชื่อเสียงเหล่านั้นมาจากพวกเขา บริการหลังการขายย่อมต้องทำให้ถึงที่

เวลาผ่านไปเกือบสองเดือนนับตั้งแต่ผู้สอบผ่านระดับ เจี่ย (เอก) ชุดแรกเริ่มเข้าทำงานในหน่วยงานต่าง ๆ บัดนี้ย่างเข้าสู่เดือนตุลาคม ฤดูใบไม้ร่วงสีทอง วันหยุดเทศกาลวันชาติเพิ่งผ่านพ้นไป หลี่เค่อเองก็ได้ผ่อนคลายลงเล็กน้อย

ผู้สอบผ่านคนอื่น ๆ ทยอยเดินทางมาถึงฉางอันอย่างต่อเนื่อง ในบรรดาคนเหล่านี้ แทบทุกคนตอบรับการเข้าทำงาน แต่มีเพียงส่วนน้อยมากที่เลือกจะเรียนต่อ คนกลุ่มน้อยนี้ส่วนใหญ่มีฐานะทางบ้านพอใช้ได้ ไม่ขัดสนเรื่องอาหารการกิน จึงเลือกที่จะเรียนต่อ เพราะระยะเวลาที่พวกเขาได้เรียนมานั้นสั้นเกินไปจริง ๆ

ส่วนที่เหลือเกือบทั้งหมดเลือกที่จะเข้าทำงาน ไม่ว่าจะไปทำงานในห้างร้านของรัฐ ไปเป็นกองกำลังรักษาความปลอดภัย หรือตำแหน่งที่ไม่สำคัญอื่น ๆ หรือแม้แต่ผู้สอบผ่านระดับเจี่ยและอี่ที่ได้รับการจัดสรรเข้าสู่หน่วยงานสำคัญภายใต้สามสำนักต่างก็ตอบตกลงเข้ารับตำแหน่ง สำหรับคนในยุคสมัยนี้ การได้ รับบรรดาศักดิ์และเป็นเสนาบดี คือเป้าหมายสูงสุด ดังนั้นเมื่อโอกาสมาถึง ย่อมต้องรีบคว้าไว้