บทที่ 1156 ปฏิกิริยาของราษฎร

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงานเลี้ยงฉลองบ้านตระกูลซ่าน หรือเรื่องอื่น ๆ ข่าวสารนี้ราวกับติดปีกบิน แพร่กระจายไปทั่วหมู่บ้านเล็ก ๆ อย่างรวดเร็วจนกระจัดกระจาย ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งวัน ทุกคนในหมู่บ้านก็รู้เรื่องนี้กันหมด

คนส่งข่าวเพิ่งจะจากไป ลูกชายคนรองและลูกสาวของซ่านหลินที่วิ่งเล่นอยู่ข้างนอกก็วิ่งกลับบ้านมา ทั้งสองคนมองซ่านกังด้วยความตื่นเต้นดีใจ "พี่ใหญ่ พี่ใหญ่สุดยอดไปเลย ขอดูหนังสือตอบรับของพี่หน่อยได้ไหมจ๊ะ"

"ได้สิ" ซ่านกังยิ้ม แม้หนังสือตอบรับนี้จะสำคัญและล้ำค่าสำหรับเขามาก แต่เขาก็ไม่ได้เก็บซ่อนมันไว้ กลับหยิบมันออกมาอย่างระมัดระวังยื่นให้น้องชายและน้องสาว

"จะดูอะไรกันนักหนา พวกเจ้าอ่านรู้เรื่องหรือ? รีบเก็บเดี๋ยวนี้นะ" แม่ของซ่านกังอดไม่ได้ที่จะดุออกมา สำหรับนางแล้ว นั่นคือเกียรติยศของลูกชายคนโต และเป็นเกียรติยศของตระกูล ยิ่งไปกว่านั้นองค์ชายฉินหวางเป็นคนเขียนด้วยตัวเอง ย่อมต้องเก็บรักษาไว้อย่างดีที่สุด "ท่านแม่ ไม่เป็นไรหรอกขอรับ พวกเขาจะระวัง อีกอย่าง ถ้าพวกเขาดูแล้วตั้งใจเรียนให้มากขึ้น อนาคตอาจจะเก่งกว่าข้า ถึงตอนนั้นองค์ชายก็คงมอบหนังสือตอบรับให้พวกเขาเหมือนกัน" ซ่านกังกล่าวด้วยรอยยิ้ม

แม่ของซ่านกังลังเลเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าแล้วกำชับด้วยสีหน้าจริงจัง "ดูก็ดู แต่ห้ามทำพังนะ ไม่อย่างนั้นแม่จะตีให้ตาย"