บทที่ 1172 ล้วนเป็นเรื่องดี

สิ่งที่แตกต่างจากตระกูลอื่นคือ ตระกูลเจิ้งแห่งสิงหยาง เป็นตระกูลที่เสียเลือดเนื้อมากที่สุด 127 ชีวิตจากสายที่สี่ของบรรพบุรุษฝ่ายเหนือ (เป่ยจู่) เป็นเครื่องเตือนใจทุกคนอยู่ตลอดเวลา หากไม่ใช่เพราะ 127 ชีวิตนั้น ผู้นำสายที่สี่ของบรรพบุรุษฝ่ายเหนือคนปัจจุบันคงไม่ใช่ท่านผู้นี้ ดังนั้น พวกเขาจึงรู้ซึ้งถึงเรื่องนี้ดีที่สุด

"ท่านอาเล็กพูดมีเหตุผล องค์ชายอาจจะมีพระทัยเมตตา แต่ผู้ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ตอนนี้คือฝ่าบาท ผู้ทรงก่อรัฐประหารประตูเสวียนอู่ด้วยพระองค์เอง ฝ่าบาทไม่มีทางใจอ่อนแน่นอน" ตัวแทนสายที่หนึ่งของบรรพบุรุษฝ่ายใต้เอ่ยขึ้น

"ไม่ ข้ากลับคิดว่า หากเรื่องนี้บานปลายร้ายแรงขึ้นมา ยกตัวอย่างเช่น ถ้าสวีอินลงมือจนทำให้บิดาของหวังซีถึงแก่ความตาย คนที่จะลงมือก่อนคงไม่ใช่ฝ่าบาท" ตัวแทนสายที่สองของบรรพบุรุษฝ่ายเหนือส่ายหน้าแย้ง "โอ้?" ทุกคนหันมามองเขาเป็นตาเดียว "แต่จะเป็น เหล่าเสนาบดีในราชสำนัก ต่างหาก" เขาเสริมขึ้นมา

ทุกคนตะลึงงัน "ท่านหมายความว่า?" ผู้นำตระกูลที่นั่งหัวโต๊ะถามย้ำ "ถูกต้อง จ่างซุนอู๋จี้, ฝางเสวียนหลิง, เว่ยเจิง และคนอื่น ๆ จะเป็นกลุ่มแรกที่เสนอให้ลงโทษ" สายที่สองพยักหน้า เขาไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องที่ภรรยาของจ่างซุนอู๋จี้ก็มาจากตระกูลเจิ้งแห่งสิงหยางด้วยซ้ำ เพราะพูดไปก็ไร้ประโยชน์ ต่อให้ตระกูลเจิ้งทำผิด จ่างซุนอู๋จี้ก็คงไม่ออกมาปกป้อง ลูกสาวที่แต่งออกไปแล้ว ก็คือคนของตระกูลจ่างซุน ไม่ใช่คนของตระกูลเจิ้งอีกต่อไป

"ทำไมกัน?" สายที่สี่ถามด้วยความสงสัย "ทำไมน่ะหรือ? ง่ายมาก เพราะพวกเขารู้จักอิทธิพลขององค์ชายที่มีต่อราษฎรดีพอ หากพวกเขาไม่อยากให้ต้าถังเกิดความโกลาหล หรือไม่อยากให้มีการนองเลือดเกิดขึ้นมากกว่านี้ พวกเขาจำเป็นต้องลงโทษผู้กระทำผิดให้เร็วที่สุด ทันทีที่สุด และรุนแรงที่สุด ต่อให้บทลงโทษจะหนักเกินไปก็ไม่เป็นไร เพราะถ้าปล่อยให้เรื่องลุกลามบานปลาย คนที่ตายจะไม่ใช่แค่ไม่กี่คนนี้แน่"