บทที่ 1171 ปฏิกิริยาของตระกูลขุนนาง

ตระกูลเจิ้งแห่งสิงหยาง

ในฐานะตระกูลขุนนางชั้นสูงระดับแนวหน้าของต้าถัง และเป็นตระกูลแรกที่เคยมีเรื่องขัดแย้งกับหลี่เค่อ ตลอดหลายปีมานี้ตระกูลเจิ้งแห่งสิงหยางมีความเป็นอยู่ที่ไม่เลวเลย เพราะหลี่เค่อไม่ได้พุ่งเป้าโจมตีพวกเขา เพียงแค่ปรับเปลี่ยนกลยุทธ์การอยู่รอดของตระกูล พวกเขาก็สามารถใช้ชีวิตได้อย่างสุขสบาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งความเจริญรุ่งเรืองทางการค้าของต้าถัง ทำให้พวกเขาสามารถนำเงินทุนจำนวนมหาศาลของตระกูลไปลงทุนในอุตสาหกรรมใหม่ ๆ ได้ กล่าวได้ว่าในแง่ของสินทรัพย์ถาวร ทรัพย์สินโดยรวมของตระกูลเจิ้งแห่งสิงหยางเพิ่มพูนขึ้นจากเดิมมากกว่าหนึ่งเท่าตัว

ก่อนหน้านี้ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่อยากพัฒนา แต่เพราะต้าถังมีขนาดเพียงเท่านี้ และมีตระกูลขุนนางมากมายเต็มไปหมด แต่ละตระกูลต่างก็มีฐานอำนาจของตนเอง การขยายขนาดจึงไม่ใช่เรื่องง่าย ยิ่งไปกว่านั้นยังมีตระกูลพ่อค้าวาณิชอีกมากมาย ดังนั้น ในช่วงหลายปีนี้ศักยภาพของตระกูลเจิ้งแห่งสิงหยางดูเหมือนจะแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมมาก ชีวิตความเป็นอยู่ก็ดีขึ้นอย่างเทียบไม่ติด ตอนนี้คฤหาสน์ของพวกเขาเปลี่ยนมาใช้หน้าต่างกระจกหมดแล้ว ซึ่งดีกว่าเมื่อก่อนอย่างเห็นได้ชัด แต่หากพูดกันตามตรง อิทธิพลทางการเมืองกลับลดน้อยลงไปมาก ซึ่งเรื่องนี้สะท้อนให้เห็นในทุกตระกูล

ในขณะนี้ ตระกูลเจิ้งแห่งสิงหยางกำลังจัดการประชุม ผู้นำตระกูลคนเก่าที่เคยนั่งตำแหน่งประธานได้เสียชีวิตไปแล้ว แทนที่ด้วยผู้นำคนใหม่ที่มีอายุราวห้าสิบปี "องค์ชาย... ก็ยังคงเป็นองค์ชายคนเดิมสินะ" ผู้นำตระกูลวางหนังสือพิมพ์ในมือลง แล้วกล่าวด้วยความทอดถอนใจ

"ใช่แล้ว องค์ชายก็ยังเป็นองค์ชายคนเดิม คนที่คิดค้น ต้าถังรายสัปดาห์ จนเล่นงานขุนนางเกือบทั้งราชสำนัก คนที่ใช้กำลังเพียงลำพังต่อกรกับคนทั่วหล้าและได้รับชัยชนะคนนั้น" ชายชราที่มีอายุมากกว่าซึ่งนั่งอยู่ทางซ้ายมือกล่าวเสริมด้วยความรู้สึกสะท้อนใจ "บทความเพียงบทเดียว หนังสือพิมพ์เพียงฉบับเดียว ส่งผลกระทบต่อผู้เข้าสอบนับหมื่นคน และส่งผลกระทบต่อนักเรียนในอนาคตอีกนับแสนนับล้านคน ไม่ต้องคิดเลย แผนการบางอย่างของเราล้มเหลวแน่นอนแล้ว นอกจากคนในตระกูลของเราเอง คนอื่น ๆ คงไม่มีใครยอมตกลงแต่งงานด้วยแน่" ชายชราอีกคนพยักหน้าเห็นด้วย