บทที่ 1187 องค์ชายฉินหวางผู้แข็งกร้าว

"พวกท่านก็คิดเช่นนั้นหรือ?" หลี่เค่อกวาดตามองคนอื่น ๆ ทุกคนต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก สาเหตุหลักคือองค์ชายในคืนนี้ดูแปลกตาไปสำหรับพวกเขา แข็งกร้าว... แข็งกร้าวเกินไปแล้ว เมื่อเทียบกับสถานการณ์ภายในประเทศก่อนหน้านี้ องค์ชายฉินหวางมักจะมีความนุ่มนวลประนีประนอม แต่องค์ชายฉินหวางในคืนนี้... แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง!

"เมื่อเทียบกับต้นทุนสงคราม ห้าชีวิตอาจจะดูไม่คุ้มค่า แต่ถ้าพิจารณาถึงผลประโยชน์ที่จะตามมา ย่อมแตกต่างกันแน่นอน ประเด็นหลักคือ เป้าหมายในการลงมือครั้งนี้ของเรามีมากน้อยเพียงใด" ไฉเส้า (เฉียวกั๋วกง) เอ่ยขึ้น

"หากเป้าหมายคือ อาณาจักรราชินี และ แคว้นเปียว ย่อมไม่มีปัญหา อย่างไรเสียเราก็ยึดหลินยี่ (จามปา) ได้แล้ว เกาะลูซอน และเกาะลี่จื้อ รวมถึงเกาะใกล้เคียงต่างก็อยู่ในความควบคุมของเรา นอกจากนี้เกาะใหญ่และแผ่นดินในแถบทะเลใต้ (นันยาง) ก็อยู่ในกำมือของต้าถัง"

"หากดูจากแผนที่ ประเทศเหล่านี้ถูกต้าถังของเราโอบล้อมไว้อย่างสมบูรณ์ การจัดการพวกเขาก็หมายความว่า เราสามารถเชื่อมต่อดินแดนแถบนี้ทั้งหมดให้เป็นผืนเดียวกันได้"

"ในแง่หนึ่ง ป่าดึกดำบรรพ์ที่อยู่ภายในวงล้อม ชาวเขาที่อาศัยอยู่ข้างในทั้งหมดสามารถถูกอพยพออกมา ให้มาตั้งถิ่นฐานในพื้นที่ราบรอบ ๆ ส่วนป่าดึกดำบรรพ์ก็สามารถอนุรักษ์ไว้ได้อย่างสมบูรณ์"