บทที่ 1188 ไม่มีใครรู้ใจลูกเท่าพ่อ

เมื่อหลี่ซื่อหมินเอ่ยปาก ก็ถือเป็นการกำหนดทิศทางของเรื่องนี้ แต่พอพระองค์ตรัสว่า "มีความคิดหนึ่ง"... ในหัวของฝางเสวียนหลิง, เว่ยเจิง และจ่างซุนอู๋จี้ ก็มีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาพร้อมกันทันทีว่า: ฝ่าบาท พอท่านมีความคิดทีไร ก็คือจ้องจะวางหลุมพรางใส่องค์ชายทุกทีสิน่า

หลี่เค่อไม่ได้ห้ามปรามเสด็จพ่อ ขอแค่ได้รบ เรื่องอื่นก็ไม่สำคัญ "ง่ายนิดเดียว พรุ่งนี้ให้สำนักเหมินเซี่ยและกรมซ่างซูออกพระราชโองการย้อนหลังฉบับหนึ่ง แต่งตั้งให้แคว้นยูนนาน, กุ้ยโจว, กวางสี, กวางตุ้ง, ลูซอน และอื่น ๆ อยู่ภายใต้การดูแลของหลี่เค่อ เนื่องจากเกี่ยวข้องกับภารกิจการพัฒนาทะเลใต้ (นันยาง) ดังนั้นกองทัพเรือและแคว้นเหล่านี้ให้ขึ้นตรงต่อเขตอำนาจและการนำของหลี่เค่อชั่วคราว ให้หลี่เค่อรับผิดชอบการแสดงท่าทีต่อภายนอกทั้งหมด โดยไม่ส่งผลกระทบต่อการตัดสินใจหลักของราชสำนักต้าถัง"

"และให้หลี่เค่อมีอำนาจตัดสินใจด้วยตนเอง อย่างไรเสียก่อนหน้านี้ตอนเราใช้กำลังทหารในทะเลใต้ พูดกันตามตรงก็ถือว่าใช้กำลังทหารไปแล้ว ดังนั้นจะอ้างแบบนี้ก็ฟังขึ้น"

"เนื้อหาในพระราชโองการก็ให้ระบุว่า เดิมทีเขตหลิ่งหนานทั้งหมดขึ้นตรงต่อหลี่เค่ออยู่แล้ว ต่อมามีการปฏิรูปเขตหลิ่งหนาน ประกอบกับแคว้นยูนนานและกุ้ยโจวเพิ่งเข้ามารวมกับต้าถัง จึงให้หลี่เค่อดูแลทั้งหมด เขียนคำชี้แจงไปตามนี้"

"หากทูตของสองประเทศนั้นมาสอบถาม ก็ให้ชี้แจงไปตามนี้"